bu da piyanistlerin dışa vurumudur.sadece çalmak şart değil, dinlenirken bile rastlanabilir böyle durumlara. mimiklerde gariplik yoktur, aksine doğallık vardır. duygu vardır. müziğin bir ''his'' işi olduğunu gösterir. işte size bunun en güzellerinden ve bize en yakın olanından*bir görüntü:
özellikle piyano, gitar gibi yüksek konsantrasyon ve insan üstü bir kas koordinasyonu gerektiren çalgıları çalanlarda görülür bu mimikler.
beyinde çok çalışan bölgelerin etraftaki bölgelere doğru genişlediği bilinen bir durum. dolayısıyla parmakları eğiteceğim diye yıllarca kasarsanız, dudakları oynatan beyin bölgesinden de biraz fedakarlık etmeniz gerekir. ondan sonra piyano çalayım derken parmaklarınızla birlikte dudağınız da oynar, kaşınız gözünüz de atar.
virtüöz havası vermek için kasten yapmayın, komik olur.
üstteki resimde görülen şey bir piyano sandalyesidir. böle şatafatlı bir ismi olduğuna bakmayın, aslında bu bildiğimiz taburedir. üzerine bir piyanist oturunca piyano sandalyesi olur. ortama ayak uydurur allahsız.
şimdi bir piyanist gösterisine başladığı zaman saatlerce çalabilir. e düşününki adam o saatler boyunca bu taburede oturuyor. başladıktan kısa bir süre sonra belde ağrı başlıyor. sonra toplarda bir sıkışma, kıçta bir basınç olmaya başlıyor. gösteri giderek işkenceye dönüşüyor. adamı ter basıyor. fakat bunu seyircilere belli etmemek için kasılıyorda kasılıyor. işte o garipsenen mimikler bu olaylar bütününün sonucudur. verin adamların altına kralından bir televizyon koltuğu, bakın bakalım bi daha öyle mimikler yapıyorlarmı.
keith jarrett mesela son derece güzel bir örnek teşkil edebilir sözkonusu orgazmik yaklaşıma. mimikleri ile beni benden alması bir yana (zira ona dikkat etmeyebilir kafanızı başka yöne de çevirebilirsiniz) sıklıkla çaldığı parçanın içine edecek biçimde vızıldaması ve vıyıldaması da ayrı bir ömür törpüsüdür zannımca. inanılmaz bir piyanisttir hiç şühesiz çalarken yaptığı garip mimikler ve çıkarttığı garip sesler olmasa dadından yinmez.
bu şekil mıyıldamalar piyanistlerin çalarken yaptıkları garip mimikler in sesli versiyonu olarak algılanabilir.
kendini olaya kaptırma ifadesi belki de. benzeri, ilkokulda resim yaparken, yazı yazarken dil çıkaran, suratlarını şekilden şekle sokan çocuklarda da vardır.
müzisyenlerin hepsinde varken piyanistlerde daha bir belli olan mimiklerdir. kendini müziğe verme, transa geçmedir. halk arasında cezbe hali de denebilir.
mevzu bahis piyanistin şantörlük özelliği de varsa, sen o zaman gör garip mimik nasıl oluyo. bir insan hayal edin ki, iki eliyle org çalarken aynı anda şarkı söylediği mikrofonu düzeltip terini silebilsin. bravo.
