bu hayvanın enteresan bir özelliği genital organların kokusunu sevmesidir. evet. kontrollu deney yaptım. işte deney:
deneyin adı: pireler ve genital bölgelere olan düşkünlüğü
deneyin amacı: pirelerin genital bölgelere olan düşkünlüğü hususundaki hipotezin doğruluğunun sorgulanması.
deneyi araçları: köy, toprak, hayvan gübresi yığını, iki mevsim, bir adet insan*, bir adet slip don, bir adet boxer don.
deneyin yapılışı: ilkbaharda (pantolonun altına slip don giyerek) köye gidilir. köyde yığılı duran hayvan gübresi römorka yüklenir ve paçalar sıvanıp içine girilerek ağaçların köklerine gübre atılır. bu süreçte gübrede mevcut olan pireler insanın üzerine sıçrar. o gece uyunur. sabah kalkıldığında, pirenin slip don lastiğinin çevresi boyunca göbek üstünü ve bacak kenarını ısırdığı, fakat donun içine geçemediği görülür.
bu sefer sonbaharda (pantolonun altına bu sefer boxer don giyerek) köye gidilir. aynı gübreleme işlemlerinden sonra uykuya yatılır. sabah kalkıldığında göbeğin üzerinde don lastiğinin izi boyunca pire ısırıkları gözlenir. buna ek olarak, bozer donumuzun alt kısmında slip don gibi lastik olmadığından bacak kenarında değil, içinde ve (afedersiniz) testislerin gövdeyle birleştiği yerlerde ısırıklar gözlenecektir.
deneyin sonucu: pire denen şerefsiz hayvan yer ayırt etmeksizin ısırabildiği her yeri ısırmaktadır; lâkin ekseriyetle genital bölgelere odaklanmaları, buralara ayrı bir ilgilerinin olduğunu gösterir.
nasihat: siz siz olun, üzerinize pire sıçraması muhtemel olan yerlere mecburi olarak giderseniz slip don giyin. yok ertesi gün şeyinizi gayri ihtiyari kaşırken size ters ters bakanlara "abi valla pire ısırdı, ondan şey ediyorum" diyebilecekseniz bilemem. kimse inanmıyor bu gerekçeye; sapık muamelesi yapıyorlar.
benim kadar pireyle münasebete giren olmamıştır kanımca, hele hele çocukluğunu zehir edecek durumlar yaşayan hiç olmamıştır.
nasıl mı?
pireyle bitti benim çocukluğum, birgün tütün balyalarının arasında uyuyakalan ben, uyandığım zaman bir arı kovanı misali yürüyen bir pire kovanıydım adeta, o günden sonra ebeveynlerim tütünle, çevreyle otla böcekle her şey le olan ilişkimi bir anda kesintiye uğratmışdı, eskiden elinde sapanla kuş böcek kovalayan, mahallenin delisini taşşağa alan ben, daha 4 yaşımda eve kapatılmış dışarıyla bağlantısı kesilmiş, çizgi filmlere bağımlı hale gelmiş tüketim toplumunun yeni yetme bir üyesi halini almışdım,
bizler annelerimiz çocuklarımıydık, yoksa onların her dediğini yapmayı görev bilmiş köleleri mi...
dünya üzerinde her şeyi bildiğini zannederek yürüyen bir insanın üzerine konsa, o şahsiyeti şereflendirecek olan bir yaratıktır. o insan o kadar aşağıdır yani. en azından bir pire onca zıplayışına rağmen ezildiği zaman kendini pısmasını bilir. her şeyi bilen adam ise ortam bana küçük der.
pireleri 20 santim derinliğinde fanusun içine koyarlar, alttan ısıtırlar... pireler rahatsız olur, o ortamdan kurtulmak için zıplar, dışarı çıkar.
*
sonra?
pireleri 20 santim derinliğinde fanusun içine koyarlar, fanusun üstünü cam ile örterler, alttan ısıtırlar... pireler rahatsız olur, zıplar, tınk diye cama vurup, geri düşerler. tekrar zıplarlar, nafile, gene çarparlar... engel şeffaf olduğu için, kendilerini neyin engellediğini bir türlü anlayamazlar. böylece, çarpa çarpa, zihinlerinde “özgürlük sınırı” oluşur.
*
sonra?
tavandaki camı kaldırırlar, pireleri gene aynı fanusun içine koyup, alttan ısıtırlar... görülür ki, pireler en fazla 20 santim zıplıyor! engel yoktur, daha yükseğe sıçramaları, özgür olma imkânları vardır ama, kafayı çarpmamak için, buna cesaret edemezler. çünkü artık “görünmez engel” zihinlerindedir... “yapamayız, boşuna denemeyelim” diye düşünürler.
*
“cam tavan sendromu”dur bu.
*
yapabileceğin...
anca, yapabileceğini düşündüğün kadardır.
*
örnek, zavallı “pire”dir ama...
aslında, tüm canlıların “neyi başaramayacağını” yavaş yavaş nasıl öğrendiğini kanıtlar.
*
e hayat da bi laboratuvar.
bu nedenle görünmez engeller konur, çabalar engellenir, kafayı kaldıranın kafasına vurulur,
böylece yavaş yavaş, “yapamayız, hiç boşuna denemeyelim” düşüncesi hâkim olur"
yılmaz özdil'in 11/11/2009 tarihli yazısından alıntıdır.
evcil hayvan besleyenlerin belalısıdır bu mahlukat. siz siz olun kedinizi köpeğinizi temiz tutun. eğer eve yerleşirde bir üremeye başlarlarsa ilaçlatmak tek çare olur.
