1. o fındık kadarcık pipilerimizi yeni yeni keşfettiğimiz 3-5 yaşları arasında her er kişinin başına gelen durumdur. bebek bezinden yeni yeni kurtulmuş pespembecik popocuğumuzun rahatlamasının verdiği gazla o bölgelere keşif gezisi yapmaktan çekinmemişizdir. her çocuk yapmıştır bunu.

    pipiyi bulunca “bu ne lan?” düşüncesi içerisinde bir o tarafına, bir bu tarafına bakarken gelen çişin farkında bile değildir velet kişi. e tabi oynaya oynaya getirmiştir çişini. namluyu tam tepeye, surata doğru tuttuğu sırada yaşanan patlamanın tayziğiyle bebeciğimiz ne yapacağını şaşırmış bir şekilde yanaklarından sidik damlaya damlaya, göz yaşları içerisinde anneye koşar. anne söylenir, ağabey güler, anne ağabeyi döver, ağabey ağlar, sidikli velet güler, anne onu da döver.

    insan kendi suratına da işermiş işte böyle. gocunulmaz tabi. kendi sidiğimiz lan! nolcak ki? dolaba koysan ertesi güne içilir bile.

    edit: içilmiyormuş.