|
|
- sözleri yazmayi bilen grubun sarkilarina beste yaparken heceleyerek yapması ve okumasıdır.
şimdi bakıyorum sözlere, okumaya bakıyorum. yok abi, tırt.
bu- gü- nüm ya-rın ol -sa
mıy mıy mıy mıy mıy mıy
ya- şa- mak- ne gü- zel o- lur hic baş- la- ma- mış- saaan
çok mıy mıy, cok samimiyetsiz.
bu kadar kedi olamaz bir solist, ben de miyavlıyorum yani. ya şa mak mıy mıy mıy. of.
- (bkz: yazarın sıçarcasına başlık açması)
- (bkz: nirvana çok yakışıklı)
- bayhan tadında oluyorlar.zaten solist de epey benzeşmekte kendisiyle.
- (bkz: teoman ın konuşarak şarkı söylemesi)
- (bkz: kaan tangöze nin bayılacakmış gibi şarkı söylemesi)
- (bkz: pink floyd ve arkadaşları)
- (bkz: sinan kaynakcı)
- şarkı ile müziğin biribiri ile uyumunu tamamlaması açısından önemli bir olgu.öyleki sadece müziği bile çalsa insanın içinde aynı duygular oluşuyor.örneğin kavak yelleri adlı dizide arka fonda çalan pinhani müzikleri bu durumu kanıtlar gibi.bir hocam 'yeni dönem şarkılarında söz ve müzik ahengi bulunmuyor,çok düz' şeklinde bir serzenişte bulunmuştu.bu yeni dönem şarkılarda gerçekten rastlanmayan bir durum.ama pinhani belkinde bilerek belki bilmeyerek bu durumun üstüne geçmiştir benim gözümde.
2.5 yıl önce istanbul'da şarkısını dinledikten sonra keşfettiğim bu güzel grup için, 'bazen keşke hiç meşhur olmasaydı hep ben dinleseydim' diyorum.
|
