|
|
- richard dawkins'in neden piktikte bagaj ki adlı kitabında 9 bölüm halinde incelediği ve kalınladığı küçük insanlar topluluğu.
bu küçük insanlar topluluğu aslında hep aramızda yaşarlar ama yere bakmayı sevmeyen insanoğlu onları görmez. çünkü şehir hayatında yere bakan insanlara yer yoktur. beton ormanda tehlikeler hep yukardan gelir. yere bakanlar doğal seçilimle elenirler. yere bakmayanlar hayatta kalmak için aynı zamanda tedbir de almıştır: temizlikçiler. onlar yerde şehirde yaşayan medeniyetin sakinlerinin görülmemelerini sağlarlar. onları görebildiğimiz tek yer ve zaman, piknik için mangalı yakarken eğildiğimiz zamandır. bu küçük insanlar şehirlerde bize hep ciddi olmamızı, hareketlerimize dikkat etmemizi ve çatalı sol ön patimizle tutarken bıçağı sağ ön patimizle tutmamız gerektiğini fısıldar dururlar. bize bağımlıdırlar, biz de onlara. mangalı yakarken eğildiğimizde bir bilinç patlaması yaşarız ve onlardan aniden kurtulmak isteriz. uzaklaşmanın anlamı yoktur. onlar paçalarımızda yaşarlar. bu açıdan onları fısıldamalarını unutabileceğimiz en yakın ve en uygun yere kilitlememiz gerekir ki bu çoğunlukla bir araba bagajıdır. mangalı yakan kişi etrafındakileri de uyarır ki herhangi bir küçük insan kalmasın. dikkatli bir çalışma sonucu bu -küçük- medeniyet araba bagajına kilitlenir ve afiyetle hayvanca etli kanlı mangallar bitene kadar, biralar tükenene, şarkıların sonu gelene kadar arabanın bagajından çıkarılmazlar. sonra da çıkarılmazlar. küserler bize mangalı bagaja geri koyarken ve biz arabaya bindiğimizde sinsice paçalarımızda yer etmeyi tercih ederler bize sarılıp gönlümüzü almaktansa.(ghujka, 27.07.2008 21:47 ~ 21:49)
|
