|
|
- türkler olarak göçebeliğin genetik mirasımıza işlemesinden olacak ki pikniğe giderken bile evi taşır gibi gidiyoruz. en küçük detaya kadar herşeyin arabaya konulduğu, oturacak yer kalmamasından belli eder kendini. daha da kötüsü, dedemlerle birlikte pikniğe gitmemiz olur zaten. annem dışında anneannem de annemin unutabileceği diğer tüm detayları düşündüğü için, arabaya oturdugumuzda kafamız tavana değer, çünkü oturmamız için alınan küçük minderler için yer kalmayınca koltuklara konmuştur. babam bagaja eşyaları en sonunda yerleştirdim edasıyla göğsünü gerdiği bir anda annemim iki tane daha eşyayla gelmesi babamın çıldırdığı andır. ama bu kadar laf etsem de piknikte en az iki hamak alındığı için kardeşimle kim yatacak kavgası olmaz, ya da oturdugumuzda kıçımızzın altında taşları hissetmeyiz cunku yeterince minder vardır.
|
