|
|
- malumunuz geleneksel fransız müziği genellemek gerekirse ağır tempolu ve basit ama akılda kalıcı ritimler üzerine kurulu dokunaklı, melankolik sözlerle tanımlanabilir. bachelet de bu karakteristiği taşır. işte bu genellediğim totoş fransız müziği erişkin bir insan evladına ne kadar doğal ve ilgi çekici gelse de çocukluk yıllarını yaşıyan körpe dimağlarda ilersi için ağır arızalara neden olabilecek izler bırakma potansiyelindedir.
ne acıdır ki temposu ve basitliği ile çocuk şarkısı sanılabilecek fakat aslında melankolik, iç burkan melodiler ve sözlerle süslü bir dolu parça, çocukluğumun en güzel döneminde ders kitaplarımda ve işitsel yan ürünlerinde kullanılmıştı. benim ya da aynı kaderi paylaşan arkadaşlarımın üzerinde ne tür etkileri olduğunu anlatmak uzun sürebilir ama sizi clémentine'e yönlendirirsem sanırım ne demek istediğimi anlayabilirsiniz.
belki tam olarak müzikal anlamda değil - nitekim farklı devirlerin insanları - ama bende bıraktıkları etki çerçevesinde bachelet'yi charles trenet ve françoise hardy'nin yanına koyuyorum. nacizane üç-beş parça seçtim, buyrun afiyetle yiyin: écris-moi, en l'an 2001, les corons, marionettiste
- (bkz: o' she's a lady)
|
