|
|
- birbirlerine köşelerinden ayar verme yarışına giren ve ayar yediklerinde hiçbirşey olmamış gibi davranan large köşe yazarlarıdır.örnek olarak hıncal uluç, fatih altaylı, ahmet hakan coşkun, kazım kanat gibi popüler yazarlar verilebilir.olayı daha iyi anlamak için şimdi gelin bu isimlerden birini örneğin fatih altaylı'yı ele alalım ve bir olayını hatırlayalım:
bu zat doğan grubunda çalışıyorken sabah gazetesine verip veriştirmekteydi.bir gün kendisine gelen cazip teklifi reddedemedi ve sabah gazetesine transfer oldu.bunun üzerine ruhat mengi vatan gazetesindeki köşesinde bu gazeteciyi hedef alan bir yazı yazdı ve altaylı'nın önceki yazılarıyla ilgili hatırlatmalarda bulundu.bunun üzerine saygıdeğer gazeteci nasıl adam oluruz başlıklı köşesinde "genel yayın yönetmeniyle yattığımızda gazeteci olunamayacağını anladığımız zaman" diye bir ifade kullandı.bu, güngör mengiyle evli olan ruhat hanıma bir göndermeydi.ertesi gün de tahmin edebileceğiniz gibi ruhat mengi çok ağır bir yazı yazdı.aslında yazı tüm kadınlar adına konuşma klişesiyle yazılmıştı ve çok acemiceydi.ama sonuçta ağır bir yazıydı.ne oldu?fatih altaylı tınlamadı ve aynen yazılarına devam etti.gerçi birkeresinde de eşşek gibi anırma sözü vermişti.bu da ona serdar turgut tarafından hatırlatılmıştı.ne oldu?bişeyler zırvaladı ve yine tınlamadı.
bu sadece bir örnek.aslında gazetecilere has birşey de değil pişkinlik, utanmazlık.siyasetçilere, mankenlere, şarkıcılara, bürokratlara, sade vatandaşa kadar birçok insanda vardır bunlardan.ama beni en çok rahatsız eden de bizim adımıza yazan, birşeyleri değiştirmeye çalışan ve bunları yaparken de dürüstlük, iyilik, kardeşlik naraları atan gazetecilerin bu duruma düşmeleri.
bu kadar şeyden sonra şunu da söylemeliyim:elbette herkes pişkin ve vurdumduymaz değil.kavgacı tarzıyla çok eleştirilen ama kimseyi takmadan doğru bildiğini yapıp hakkını savunan haşmet babaoğlu gibi.
|
