philip sayce ise bu anlamda jimi hendrix ve robin trower'a daha yakındır, özellikle kirli fuzz'lı, burrrrrjjjj şeklinde giden tonlara bayılır. yani feedback'e bıraksan gitarı, yarım saat dinleyebilir bu adam; kendisi uçar, uçurur da, ki bu değişik seslerle lsd kafası yapma işi aslında jimi'nin olayıdır, robin trower bayrağı ondan almış, philip sayce ve diğer benzerlerine vermiştir.
ayrıca şarkıları çok dinlendiğinde -ki bu yukardaki diğer sanatçılar için de geçerlidir- yavuz çetin'de de bu şarkıcılardaki gitarsal, müziksel, sözsel benzerliklerin olduğu görülebilir.
günümüzdeki "gitaristler" arasında picking and fingering tekniğini en güzel gösteren, hatta ağzına bile sıçan abidir kendisi. ortalıkta steve vai diye atıp tutan insanlara hem sahne şovu hemde gitar çalma konusunda çok güzelde ders verir aynı zamanda.
1997'de jeff healey'nin yanında çaldığı konserde jeff healey ona bir şarkısı için yer ayırmıştır. bu performansı izlemek hemen hemen herşeye açıklık getirebilir diye düşünüyorum.
