yirminci yüzyıl ingiliz şairlerinin en sevilenlerinden biridir
yazıya romanla başlamıştır. henüz yirmi beş yaşındayken iki kitabı basılmış olmasına rağmen o ölene kadar bir daha roman yazmamış, şiiri seçmiştir.
hayatı boyunca hayattan kaçmış bir adamdır philip larkin. karamsar, içine kapanık, kendisini tanımlarken "nasıl bir adam mı?/ yahu söyledim sana/ hani vardır ya bir takım klasik hasta tipler/ sapıtan bir şey falan gelmeden başlarına / onlardan işte: doğuştan hayatı kaymış herifin" diyen bir adam.
hayatın sıradan ayrıntılarını anlaşılır, açıksözlü ve keskin bir mizahla anlatır ve şiirleriyle, efsane olmuş hayatı nerdeyse birebir örtüşür;
hala doğal geliyor sanki / eşi, oğlu, evi, toprağı hiçbir şeyi olmamak. / yalnız bir şaşkınlık duygusu belirliyor şokunu / yaşamın bu denli çoğunun geçmiş olmasının, bu denli / ayrı bir biçimde başkalarından..
ve bu da hayatını anlattığı bir paragraftır;
"hayatım elimden geldiğince basittir. bütün gün çalış, sonra akşamları yemek pişir, ye, bulaşık, telefon, biraz yazı, içki, televizyon. çok az çıkarım dışarı."
okulu bitirdikten sonra ölene kadar kütüphanecilik yapmış, bunun otuz yılında bir ingiliz taşrasında çalışmıştır.
"yapmak istediğiniz bütün o şeyleri yapmayı başaramadığınızda ve yapmamak istediğiniz bütün o şeyleri yapmamayı başardığınızda olduğunuz şeydir kütüphaneci."
şiir hakkında kişisel görüşü de şunlardır;
hiçbir zaman şiire ilişkin büyük düşüncelerimin olmadığı anlaşılsın isterim. şiir benin için her zaman kişisel, nerdeyse fiziksel bir rahatlama ya da karışık bir takım isteklere karşı bulunan bir çözüm olmuştur - duruma göre bir çeşit yaratma, doğrulama, övme, açıklama ve dışlaştırma isteği."
yazı orhan pamuk un "philip larkin : doğuştan hayatı kaymış" yazısının kısa özetidir.
dizelerinin yalınlığından ve görkemli şeylerden değil de tam da hayatın kendisinden, epey kıyısında durarak yazdığı için şiir sevmeyen insana bile şiir sevdirmişliği vardır.
