pilli hayat bilgisi. ama o zamanlar böyle olduğunu bilmiyorduk tabi.
çocukluğun rutubetli arşivinden, üstünden tozları uçuşarak gelen bir resim penguen merdiveni. zamazingo gayet basit, üç-dört tane sevimli ve smokinli hayvan, art arda dizilmiş vaziyette bir yürüyen merdivenin tepesine tırmanıyor, yine aynen tek sıra halinde havuzumsu bir şeyin içine yuvarlanıyor, dahice kurulmuş bir düzenek yardımıyla yine merdivenin başına gelip tekrar tırmanmaya başlıyor. hisseli harikalar döngüsü.
şu var ki, bu küçük sisyphus'lar bitmez tükenmez tırmanma ve yuvarlanma figürlerini sergilerken, hayatın normal akış şemasını da masum gözlerimiz önüne seriverirler. solo testteki gibi akıllı çıkmak için kafa patlatmak, nopperlerdeki gibi en mükemmel yapıyı kuracağım diye şekilden şekile girmek yok. bütün bunların hayatta karşılığı da yok. yalnızca tırmanmak, ve yuvarlanmak. ve bu biteviye ritme kaptırıp tatmin olmaya uğraşmak, ta ki piller tamamıyla tükenip makine duruncaya kadar.
bütün bunları şimdi değerlendirebiliyoruz tabi. ne benim ne de yakın arkadaşlarımdan birinin bizi eğitecek bir penguen merdivenimiz olmadı. olsaydı belki de hayata karşı daha mütevekkil bir duruş geliştirebilir, penguenin yürüyen merdivenin tepesine ulaşma anındaki tatmin ifadesini yüzümüze yerleştirip, huzur içinde plastik havuzlara dalabilirdik.
