pasif ofsayt olmak için yapılan umursuz hareketler  

böyle durumlarda kurnaz bir forvet bariz ofsaytta olduğunu anlar.ancak hemen farkeder ki top kendisinin bulunduğu yöne gelmemekte tam tersi istikamette büyük ihtimalle oyuna sonradan giren 'süpriz golcü' arkadaşına gitmektedir.bu durumda bu kurnaz forvet pasif ofsayt olabilmek için hemen pozisyonla alakasını keser.arkasına döner kafasını kiser ve pozisyona hiç bakmadan yavaş yavaş yürümeye başlar.sanki oynamıyomuş da stadın yanından öyle geçiyormuş izlenimi verir.bütün stad heyecandan ayaklanıp türlü sesler çıkarıp gole odaklanmışken o hiç oralı olmaz.hatta gol olunca sonradan iptal edilme olasılığını düşünüp sevinmez bile.hatta ve hatta gol altın golse hiç istifini bozmadan soyunma odasına gider duşunu alır.zordur pasif ofsaytta kalmak.ve ancak serinkanlı futbolcuların yapabileceği bir iştir

(bkz: pierre van hooijdonk)

'yok abi , benim alakam yok , hatta ben bu adamı tanımıyorum , aynı takımdan değiliz' izlenimini vermek için elinden geleni yapar.. bazıları rolünü o kadar iyi yapar ki , sürpriz golcü de ofsayt olduğu halde hakem pasif ofsayt abimizi ofsaytı bozan defans adamı sanar ve oyunu devam ettirir *

aklıma hakan şükür gelir hep nedense. boynu bükük bir şekilde, yavaş adımlarla kendi kalesine doğru ilerlerken.
(bkz: ofsayt icad oldu mertlik geldi)

bir kısım futbolcularda geri döner,kafayı eğer ve eliyle burnunu kaşır.
(bkz: ayağıyla burnunu kaşımak)

genelde topa ve pozisyona bile bakmadan kafa önde yürünür.
hareketsiz kalarak, serçe parmakla kulak karıştırmak da etkili olabilir.*

gerçek hayatta sinsi insanın hareketleri olarak tabir edilebilir. hayatın en gerisindeki adamın hemen arkasındaymış gibi durur, fırsatını bulunca çelmeyi takıp golünü atar ve maymun gibi de sevinirler. hayat böyledir hanım abla, sefası güzel cefası zordur derler bir de. pas mı? pas bunların kitabında yazmaz.