parmak çıtlatmak  

rivayetlere göre ilerki yaşlarda parmaklarda kireçlenmeye, titremeye ve kavrama gücünde azalmaya neden olan eylem. çıkan sesse taze fasulye kırarken çıkan sesle benzerlik göstermekte.

konuya ilişkin şöyle de bir yazı var:
(bkz: http://www.saglikbilgisi.gen.tr/...)

alışkanlık haline getirldiği zaman ileri yaşlarda kemik erimesine sebep açan eylem.

bazı büyüklerin şeytana tesbih çekmek olarak ta adlandırdıkları hadise. sonucunda çıkan ses, çevredeki bazı takıntılıları sinir etse de yapan kişi için gayet hoştur.

küçükken sınıfta öğretmen beni tahtaya sözlüye kaldırdığında sürekli olarak yaptığım eylemdi.vücut dilinde kendine güvensizliğin göstergesiymiş diye duymuştum vakti zamanında.

olimpiyatları düzenlenmesi gereken hede. kombosunu çekenine denk geldiğiniz vakit oturup neygibi dinlenmelidir.

nefret ettiğim halde arada istemeden yaptığım hareket

biri yapınca, ya da hatırladıkça insana tekrar etme isteği uyandırır.
misal şu an.

ayrıca kavrama yeteneğini arttırıyor. çıtır çıtır rahatlıyorsun sonra parmaklar kaymak gibi kayıyor. al ekmeğe sür o derece.

çoğumuz bu çıtlama sesinin kemiklerden geldiğini sanırız. iki kemiğin birleştiği yerde bir bağlantı kapsülü ve bu kapsülün içinde de kemiklerin hareketleri sırasında, buraları yağlayan bir sıvı bulunmaktadır. bu sıvının içinde erimiş durumda oksijen, nitrojen ve karbondioksit gazları bulunur.

vücudumuzda en kolay çıtlatabileceğimiz eklem yerlerimiz parmaklarımızdır. parmaklarımız gerilince ve eklem yerlerimiz düzleşince bu kapsül de gerilir. içindeki sıvının basıncı azalır ve gaz kabarcıkları patlamaya başlar. işte duyduğumuz bu seslerdir. patlayan kabarcıklar sonucunda gazlar bu sıvıyı terk eder, sıvı daha da genleşir ve eklem yerinin hareket yeteneğini artırır. kuşkusuz ki eklem yerinin gerilmesi, bu kapsülün boyu ile sınırlıdır.

eğer parmaklarınızı çıtlattığınız anda röntgenini de çekmiş olsanız, eklem içinde oluşan gaz kabarcıklarını görebilirsiniz. bu olay eklem yerindeki hacmi yaklaşık yüzde 15-20 artırır. aynı parmağınızı arka arkaya çıtlatamazsınız. bir süre beklemeniz gerekir, çünkü gaz kabarcıklarının sıvı içerisinde tekrar oluşması biraz zaman alır. tüm bu açıklamalar, deneylerle kanıtlanmasına karşın, yine de bu kadar küçük gazın, bu denli büyük bir ses çıkartabilmesinin nedeni hâlâ anlaşılmış değildir.

ailenin yanında yapıldığında çok uzun sürecek bik biklerin başlamasına yol açar. özellikle boynunuzu çıtlattığınızda ki bu kütletmek oluyor olay yerinden hemen kaçmanız gerekmektedir. karşınızda biri yaptığında asla kendinize hakim olamaz ardından tekrar edersiniz. son olarak belirtmekte yarar var bağımlılık yapar. (bkz: kendimden biliyorum)

(bkz: çıtlatırken çatlatmak)

her sınavdan önce boyun çıtlatma eylemiyle birlikte yaptığım, etrafa "hadi lan getirin bakalım soruları hepsini silip süpürcem hüleyn!" mesajı vermemi sağlayan hareket. tabi sadece mesajda kalırdı ama neyse.

sinirlendiğim zaman istemsiz olarak yaptığım hareket.çıtlamasa bile devam ediyorum yapmaya..ulan sorun bende mi acaba?

bir kaç şekli vardır:

1-) el parmaklarını, diğer elin yardımıyla arkaya doğru kırarak çıtlatma,

2-) elinizi yumruk yapıp parmaklarınızın ortasındaki kemiğe bastırılmak suretiyle yapılan çıtlatma,

3-) parmakları tıpkı arkaya doğru kırdığınız gibi öne doğru kırarak yapılan çıtlatma,

4-) boynunuzu sağa sola yan yatırarak yapılan çıtlatma,

5-) yeni uyanıp gerindiğinizde ortaya çıkan çıtlatma.

bir bilim adamı parmak çıtlatmanın zararları üzerine bir deney yapmış. kobay da kendisi. deney şöyle:
50 yıl boyunca sağ elinin parmaklarını hergün çıtlamış ve sol elinin parmaklarını asla çıtlatmamış. böylece olanlar sağ eline olacak ve aradaki değişimi tespit edecekmiş.
ve 50 yıl sonra gelen sonuç: iki el arasında hiçbir farklılık yok. kemik erimesi yok! kıkırdaklarda zedelenme yok! o yok! bu yok!

adam 50 yıl uğraşmış, üşenmemiş kendini tehlikeye atmış ve sonuç negatif.
demek ki neymiş; parmak çıtlatmak zararlı değilmiş, ben bilim adamının yalancısım, elçiye zeval olmaz yani...

sinemada duyunca, yapanın parmaklarının kırılmasını dilediğim olay.

(bkz: boyun çıtlatmak)

(bkz: bel çıtlatmak)

(bkz: felç)