sakın evde denemeyiniz... zira yanlızken dinlenecek bir şarkı değildir bu. aman diyeyim. etrafta birine haber verin, ben bunu dinleyeceğim diye. ölmeden yetiştirsinler en yakın hastaneye. yazık olur gençlik.
ekim 2004'te yeni melekteki anathema konserinde lee'nin ağzından canlı canlı dinlediğimde daha da bir mest olduğum şarkı..zaten lee'nin sesi şarkının vuruculuğunda öncü birlik olarak görev yapar..sözleri de böyle:
i feel i know you
i don’t know how
i don’t know why
i see you feel for me
you cried with me
you would die for me
i know i need you
i want you
to be free of all the pain
you hold inside
you cannot hide
i know you tried
to be who you couldn’t be
you tried to see inside of me
and now i’m leaving you
i don’t want to go
away from you
please try to understand
take my hand
be free of all the pain
you hold inside
you cannot hide
i know you tried
to feel
yeni melek gösteri merkezinde 'parisienne moonlight' diye bağıran arkadaşlarımızın,'abi parizyen çorap markası diilmi'şeklinde bir tepki aldığı,nefes aldığınızda bile oksijenin beyne gitmesini zorlaştıran,anlık bir hata yapmanıza sebep olabilecek düzeyde ağlatan anathema şarkısı.
hani böyle ağlayamazsın da içine akar, yakar ya tuzlu tuzlu o akıtamadığın gözyaşları... hani o söyleyen hatunun sesindeki duruluk kadar sadedir ya içindeki acı... işte öyle bi şarkı.. kısacık.. gösterişsiz.. ve mükemmel...
arka arkaya bıkmadan usanmadan sabahlara kadar dinleyip deli gibi ağladığım şarkıdır.böylesi duygular bu kadar basit sözlerle bu kadar sade bir melodiyle bu kadar mı güzel anlatılır şaşırırsınız.bence bu yaratıcılığın doruk noktasıdır.
(touch of pink, 31.03.2006 23:44 ~ 16.05.2006 19:21)
insanın içini darmadağın eden bir anathema şaheseridir.. gece gece her ne kadar sıcacık evinizde otursanız da insanda bir kapıdan çıkıp her şeyi geride bırakma hissi yaratır.. gecenin o yırtıcı soğuoğunu en derinlerde hissettirir..