parasız kalmak  

ramazandır cepte 50 bin lira vardır, bankamatikler bozuktur, yağmur vardır, otobüs saatleri geçmiştir ve siz oruçlu olarak 2 km yol yürümek zorunda kalırsınız.
işte budur parasız kalmak.

hele ki kardeşin starbucks larda gezinirken kızılaya gitcek 1.10 tl yoksa dahada bi içler acısıdır.

hele ki kardeşin marlboro light içerken sen ancak polo sigarasına para yetiştirebiliyorsan çok daha içler acısıdır.

(bkz: aglayankek)

(bkz: parasız geçen gunlerin ben amına koyyim)

işte öyle bir zaman da gittiğiniz bir alışveriş merkezi olsun girdiğiniz bir mağzadaki elbiseler falan daha güzel gözükür gözünüze fakat parasızsınızdır alamazsınız. daha sonra dışarı çağırılırsınız arkadaşlarınızın hepsi bi plan yapmıştır mutlaka sizi de görmek isterler coşup eğlenmek ama para yok gidemezsiniz. en tuafı ise evdesiniz canınız iskender vs... çekiyor fakat evdeki peynir ekmeye mecbursunuzdur. çok kötü gibi gözkebilir hepsi ama herşeyin değerli ve daha güzel gözüktüğü zamanlardır parasız kaldığınız zamanlar. paran varken arkadaşlarının seni çağırmadıklarını hiç aramadıklarını düşünürseniz paranın lanetli kağıt parçalarından başka birşey olmadığını da kavrayabilirsiniz...

izmir kordon metalcileriiçin cebindeki 2 bucuk lirayla gidip karnını pidematikte doyurmak yerine bir efes alıp ortam yapmaya çalışmaktır.
boş mide olunca çabuk kafada olunur tabi. bir birayla bile valla bak.

mecidiyeköyden samatyaya yürüme endeksi.

özellikle insan üniversiteyi bitirip de, anne ve babasından para istemeye zorlanmaya başladığında ve ailevi durumunuz pek iyi olmadığında sıkça karşılaşabileceğiniz bir durumdur. şahsıma nazır örnekler vermek gerekirse;

1. üniversite bitirilmiş çalışılmaya başlanmıştır fakat yüksek lisans sevdası nedeniyle aydın ilindeki işten ayrılınmış ve izmir’e yüksek lisansa gidilmiştir. iki şehir arasındaki yolun bir saat olması nedeniyle izmir’de değil hala aile ile aydında yaşanmakta ve ders günleri izmire gidilip gelinmektedir. ders çıkışı aydına dönmeden önce izmir’in deniz havasında ders stresi atmak amacıyla birkaç bira içildikten sonra garaja gelinmiştir. biralar etkisini göstermeye başlayınca tuvalete gitme ihtiyacı doğmuş fakat cepte para olmadığı için tuvalette duran eleman izin vermemiştir. pek hoşuma gitmesede garajın bir taraflarının kokmasına sebep olunmuştur.

2. gene izmirde yüksek lisans dersine gidilecektir. önceki gün izmirde kalınmıştır ve bütün para alkole yatırılıp bir güzel içilmiştir. kentkartta okula götürüp getirecek para olduğu düşünülüp hiçte umursanılmamıştır. izmir evka 4’ten bornova merkeze inildiğinde anlaşılmıştır ki kentkartta para kalmamıştır tıpkı cepte olmadığı gibi. bornovanın ortasında gözler hafif dolmuş, ne eve gidilebilmiş, ne derse gidilebilmiş şekilde kalınmıştır birkaç saat.

(bkz: hayatın ne kadar ibne olduğunun anlaşıldığı anlar)

bankamatiğin azizliğine uğramışsanız, üstelik gurbette kalabalığın içinde yalnızsanız; size sanki üstünüz başınız çıplakmış gibi hissettiren durumdur.

yer: 1. mekan:yüksel caddesinde bir bank
2. mekan:kapanan kapıaltının bahçesi
kişiler:aglayankek ve aglayankekin kankası


1. mekandaki olay
-paramız yok
+evet paramız yok
-bari şu sigaraları sıcak bi yerde tadını çıkara çıkara içsek
+he valla kızılayda olan var mıdır ki?
-olabilir hadi arayalım hepsini
+evet evet iyi fikir onların yanına gideriz sokakta oturmaktansa
hazin sonuç:15 kişi aranır ve herkes evde vizelere çalışıyodur...
hala oturuyoruz o bankta siyah siyah giymiş insanlar bizden 50 kuruş ister yok dedik. ozaman o ikramı istiyorum der. son kalan nimetimiz elden gider.
dilenciler gelir para ister falan
aglayankekin kankası bizde mi sinyal çeksek der ve konur sokağa doğru geçeriz insanların parasının olup olmadığını analiz etmeye çalışır bu arkadaşlar.. cesaret edip isteyemezler.
konurdaki emolar gelir bunlardan para ister
bu şahsiyetler hala cesaretlenip para istiyemez.

konuru 5. turlayışlarında (abartmıyorum) yerde bi iddaa kuponu bulurlar hemde bu gün yatırılmış.

neyse

kapıaltının bahçesinde otururlar karşılarında mısır
yarım saat otururlar bunlar o yağmurun altında
karşıdaki mısırcı bunlara çay söylemiş ama bu şahsiyetlerin haberi yok

çaycı gelir

karşıdaki mısırcı siz üşümüşsünüzdür diye çay söyledi der

aglayankekin kankası: biz mısır istiyoruz. der
adam mısırcıya söyler.
mısırcı 2 mısırla yanlarında belirmiştir.

neyse öyle böyle almışlardır mısırları.
adam isimlerini sorar. biri ayşe biri merve der.
gider yanımızdan

adam tekrar gelir.
bizle çalışmak istermisiniz biz dondurma standı açcaz siz çalışır mısınız der.
şahıslar yok biz okuyoruz zamanımız yok derler. adam gider
mısırlar yenir.

olay yerinden uzaklaşılır burdan ne anlıyoruz parasızda karın doyar insanlık ölmemiş vay be..

yıl 2005. öğrencilik zamanları. hiç unutmam maalesef.

avcılardan aksaraya yolculuğa çıktım çünkü cebimde beş ykr bile yoktu. o zamanlar ykr idi paramız. ama öğrenim kredisi ki öğrencinin can damarlarından biridir yatmıştı.
hoş şimdi bir taraflarımızdan kan getirerek alıyorlar. oraya ayrı bir başlıkta değineceğim.
bi de allahın mal herifi sanki avcılarda ziraat yok. sen akbilinde hem de sadece bir aktarma yapacak kadar kredi varken fantazi yap ve deki :
aksaraya gider ordan da bir arkadaşa uğrarım…
velhasıl kelam yola cıktım. ilk durak yeni bosna ordan aktarma ziraat bankası. o sıralar da ziraatte kartların değişme vakti ve o gün bütün bankamatiklerinde şu yazmakta :
eski kartlarınızla bankamatiği kullanmayın, bankamatık kartınızı yutabilir..
tabiki kullanmadım..
tırstım.
tırsmak (bazen) iyidir..
ama o zaman değilmis.
akbil de yok şimdi..
kaldım ve ne yapacağımı düşünürken omzuma kuş sıçtı.. valla.
ekstra durumlarda babamın garanti kartı yanımda olur ama elimi cebime bir attım o kartı da yurtta unutmuşum..
ispanyol pansiyonu filminde geçen bir replik geldi aklıma.
…hayat bazen bır sit-com dan bile daha komik olabiliyor…
(bkz: l auberge espagnole)
o zaman dedim yine babamın ek kartı var o yanımda. bir rahatlama geldi. ama onda da şöyle bir durum var. onunla daha önce hiç para çekmedim.visa olarak kullandım hep. yapacak bir şey yoktu. ilk gördüğüm garantiye soktum kartı hiç düşünmeden. bana şerefsız bankamatiğin verdiği cevap..
kartınızın kullanım süresi sona ermiştir. kartınıza geçici bir süre el konulmuştur.
sen benım sadece kartıma değil hayatıma da bır süre geçici olarak el koydun orda. bilmem farkında mısın ?
allahtan kontörum vardı. bu arada çemberlitaşa kadar indim. beyazıtta okuyan bir arkadaşıma telefon açtım bir umutla. arkadasım kozyatağındaymış akraba ziyaretinde. kendinin gelemeyeceğini ama diğer arkadaşlarını bir arayacağını birilerini bulmaya çalışacağını söyledi.
sıt-com kahkaha tufanı..
beynimin bekleme salonunda herkesin elınden 9834754 defa geçmiş dergileri okudum o anda telefonu beklerken.
telefonumun hiçbir çalışında bu kadar umutla açmamıştım şimdiye kadar.buna, bu zamana kadarki hayatıma giren kız arkadaşlarımdan gelen aramalar da dahil..bu önemlı..
başka ve benım pek samimi olmadığım bir arkadaşım oralardaymış ve onunla buluştuk. bana babamın ben 10-12 yaşlarındayken yaptığı gibi bir miktar para verdi. miktarını da burada soyleyemeyeceğim. o kadar da degıl !!
ben de efendi efendi hayatımın en boktan gününü iett’nın otobüsünde avcılara doğru yol alırken sonlandırmış bulundum.

sabahın 7 si işe gitmek üzere gözler yarı açık yarı kapalı taksi dolmuşun yolu tutulmuştur * fazla beklemeden, taksi maksimum yolcu sayısına ulaşır ve hareket eder.malum pamuk eller cebe,işte uykunun açıldığı an.kıyafetime uysun diye değiştirdiğim çantanın intikamı böyle mi olmak zorundaydı,niye ben? taksici amca aynadan bakıyor hadisene kardeşim dercesine,diyemiyorum ki milletin içinde cüzdan diğer çantada kaldı diye.son durakta izah ettim, ya sabır der gibi baktı ertesi gün buluştuk aynı yerde iki mislini ödenedim şerefsize. hayır taksinin tuttuğu para da para olsa,o kadar ağız kokusunu çektiğine değmez ama ne yaparsın işte onun da ekmek parası.

çevrendeki insanların ne bok olduğunu anlamanı sağlar. kimseden bir şey beklemezsin ama senin dibe vurduğunu bildikleri halde, üç beş kuruşunu kâr sayarlar. "yapma. senin durumun belli" demezler. kendileri zaten senin için bir şey yapmazlar, yapmasınlar da ama bir parça düşünsünler lan. sen o halinle utanıyorken, onlar utanmazlar. bu arsızlar, yüzsüzler ordusu sana sevgiden söz ederler bir de. ah canım benim be. sen işkembeni doyururken, ben buzdolabının boş raflarını onuncu kez gözden geçiriyorum. evin dört bir yanında madeni para arıyorum da, sen hala benden bir şeyler koparma peşindesin.

akrabalıkmış, aşkmış, dostlukmuş hikaye bunlar. şu dünyada insanın tek dostu para. o da kazık atar, terk eder seni. kimseden para pul beklediğimiz yok. yahu, düşünce istiyoruz lan! insan olsunlar biraz be. omuzlarının üzerindeki kafayı çalıştırmak bu kadar mı zor lan? bari bir şey beklemesinler. ulan, hadi hepsini geçtim. sevgi göstermesinler be. yapmasınlar bunu ya. yalan çünkü bu. sana pıtırcıklık yapmasalar bu kadar sinirlenmezsin. "lan, sevmiyor zaten" der, geçersin. iki yüzlülük, bitiriyor insanı. asıl kahreden parasızlık değil, bunlar işte.

bir de yardım yapmamak için, gururunu incitmeme yalanına sığınırlar. be kardeşim, bende beş para yokken arsızlık yaptığında benim incinebileceğimi niye düşünmüyorsun o zaman? bu kadar gelişmiş beynin varsa, bunu da düşün. akrabanı araman gerekir, ararsın yüzsüzce lafı uzatır. kontör yok lan işte. bitecek ve yüzüne kapanacak. bu kadar lafın varsa "o beş on kontör sana kalsın. zor durumdasın" de, tamah etme be. kendi keyfin için lafı uzatıp, 10 kontörü kâr sayma. faydan yoksa, zarar da verme bana.

parasız kalmak, hayatın ne kadar ibne olduğunu anlamaktır.