ruh kırıntılarım dağılmış her bir yana… tek tek topluyorum hepsini. bir araya getirmeye çalışıyorum. her bir parçası tamam sanıp, üstüme giyiyorum. dar geliyor ruhum bana. ruhumun birkaç parçası kayıp. olmuyor artık bedenime. kim bilir kimde unuttum diye geçiriyorum içimden. hangi dostta unuttum,hangi sevgilide. hangi terk edilişte kaldı ruhumun kayıp parçaları. herkesten tek tek topladım sanıyordum, yanılmışım. bu kadar dar gelmemeli ruhum. sıkıyor bedenimi, damarlarımdaki kanın akmadığını hissediyorum, hızlanan kalp atışlarımı durduramıyorum. zihnim bulanıyor ve anlıyorum artık. parçalarımın toplamı ben etmiyor.
çok normal olan bir şeydir zira bütün kendisini oluşturan parçalardan farklıdır.yani daha açık bi ifadeyle ewt bütün parçalardan oluşur ancak parçalar tek tek bakıldığında bütünü yansıtmazlar.
