pamuk şeker  

ağza burna sıvanmadan yenemeyen yiyecek. 80 lerde çocuk olanlar bilirler, mahallede oyun oynarken gelirdi bunların satıcısı. herkes evlere koşturup "-anneaaaa, para ver yaa, pamuk şeker alcıammmm." diye zırlardı. daha sonra surat karayolları haritasına dönmüş şekilde oyuna kaldığı yerden devam edilirdi. aynı etkiyi şapırdata şapırdata yenen şeftali de yapardı. şeftalinin yanaklardan ve çeneden süzülen suyu, surattaki toz tabakasını yararak ilerler, kararmış olarak yere damlardı.

80 lerde çocuk olmaya gerek yok şanslı olanlar için.küçük şehirde büyümüş benim gibi şanslı veletler o zevki tatmıştır.bizim bir amcamız vardı bilmem kaç oktav sesli.'pamuk şekerci geldiiiiiiiiiiiiiiii...' bakınız limit i sonsuza giderken.amca hep aynı tonla ve aynı uzunlukta söylerdi bunu.aşşağı sokaktan duymaya başlardınız.parayı hazırlamayada vakit kalırdı hem.eve koşaak gittigimde annemin al kızım bakalım diye para uzatığı ah o günler...ısparta da buyuyenler bilir benim gibi o amcayı.bi süre evvel memlekete gittigimde duydum yokmuş artık amcamız.bi an yaşlanmışım gibi hissettim.amcanın olaymayışından çok benim çocuklarmın ilerde küçük şehirde yaşasalar dahi hiç böyle anılarının olmayacagı düşüncesinden.çok severim pamuk şekeri.yemiyorum epeydir ama.kapalı naylon ambalajlarda çekmiyor canım.işin büyüsü amcanın gözümüzün önünde kocaman çubuklara sardırmasıymış pespembe şekerleri..pek bi duygusal oldum bea yaw..pamuk şeker al tarafı olum konu..yok yok pek ve hızlı degişiyoruz ondandır evladım..

çocukluğumun vazgeçilmez tutkusu.

bu şekeri ilk yediğimde normal pamuktan* yapıldığını sanıyordum, çocuktum tabi dedim yararlı ki bir de renkli yapmışlar daha çok iştah açsın diye, birkaç kere de boğulduğumu hatırlıyorum, bazıları olurdu ağızda hemen erimezdi çünkü..eskiden tadının daha güzel olduğuna inandığım şekerdir, geçenlerde aldım, baktım tadına yok, gerçektende eskiden daha bir heyecanlı yerdim bu şekeri, yok artık eski tadı, eski güzelliği..

(bkz: hey gidi günler hey)

pembe renkli,yerken elinde bile eriyen çok tatlı bi şeker.

büyülü bir şey bu. rüya gibi sanki. hava ne kadar sıcak olsada yapımı bile yaz sıcağında izleniyor. öylece sanki sonsuza dek sürse sonsuza dek izlenir gibi.
gece karanlıkta pamuk şeker arabasının ışığında öylece dolanır sanki kurtulan şeker zerreleri. öylece izlenir onlar. öylece.

şu yaşıma rağmen hala gördüğümde çok mutlu olduğum ve severek yediğim şeker. sanırım 80 yaşıma da gelsem gene yiyeceğim.

uzun zamandır görmediğiniz çocukluk arkadaşınızın, "bak sen çok severdin bunu" diye uzattığında sokak ortasında ağlatabilendir.