oyy bunaldım  

birşeyler artık burasına, tam işte şurasına gelmiş yazarın isyanıdır.
bir rahat bırakın der içinden, ama içinden. bir kendi halime bırakın beni. vazgeçin benden der. istediğim kadar yakın, istemediğim kadar uzak olayım der. istediğim kadar çok istemediğim kadar az olayım ister bu bünye artık yeter. yapabileceğinden fazla şeyler beklemeyin mesela, bunaltmayın der, yormayın, yıpratmayın seviyesizliklerinizle, saçmalıklarınızla. ve ben gibi olun der, bari olamıyorsan çabala der, uğraş.
çok büyük sorumluluklar yüklemeyin ister, boğmayın mesela. duvarlar örmeyin karşısına, kapılar dikmeyin önüne arkasına.
yapamadıklarına saygı duyun mesela, yapmak zorunda olmadığını söyleyin..çalmayın mesela en güzel anlarını, en güzel günlerini, yılını.
ve bilinmezliklere sürükleyip durmayın, şöyle olacaksa ile başlayan cümleler akabinde bıktırmayın onu herşeyden..
kurtulmanın tek yolunun tam vazgeçiş olmayacağını anlatmaya çalışsanız bir de bir zahmet..
birşeyleri çözmek için eski olgunluğunu, sabrını, tahammülünü ve en önemlisi isteğini ve heyecanını geri verseniz biraz.
aman takmıyorum hallerinden kurtarsanız ki biraz anlamlılaşsa birşeyler.
bir nefes alsın ya ciğerlerine dolacak kadar bütün hava, bir ağzını açıp çığlık atsın ister..
bir deli gibi ağlasın, gülsün kimse hesabını sormasın ister..
çook şey ister bu yazar çookk..
başta içecek bir hayat suyu * ister ki canına can katsın artık.

ooyyyy

vallahi bunaldım vallahi.

(bkz: pfff aq)

(bkz: ayy bayılazağım)

televizyonun yapaylaştırdığı serzeniş. aslında ne kadar da içten duruyor. sıcak basar, insan daralır ve bu repliği bırakıverir ortalıkta bir yere. kendi kendine bir serzeniştir aslında ama günümüz de daha ziyade birisi takılsın düşsün de ilgi çekeyim ben mantığıyla kullanılıyor bu. ilginç bir şekilde henüz rastlanmadıysa böyle bir yapaylığı hayal etmek güç ancak popüler kültürün etkisi ve özentilikle artık bunalma bile bir taklit haline gelmiş, yapaylaşmıştır. bu da bunun sonucudur.