zihni küçümen'in kızı olan oya ile bora beyin kurduğu grup,ara beni öptüm seni isimli bi şarkıları vardı ki çocukluğumun hitlerindendi.kendileri evlilerdir,şirinlerdir.
oya küçümen, soyadı gibi küçümen bir sarışın bir spiker idi trt ekranlarında, bora da bir şarkıcı adam.
sonra beraber yaşadıkları öğrenildi, çalkalandık ve evlendirdik onları sosyal baskımızla.
en son (ki çok seneler önce) oya'yı gördük ekranda, döğme tutkusu ile vücudunu boyuyor idi.
bora'yı da prekazi'ye benzetirdik eskiden.
bora'nın ailesinin ilk önce oya'yı küçük bir oğlan çocuğuna benzettiğine dair şeyler okumuştum eskiden.tanıştırıldıklarında yaşanan bir olaymış...
yalancı sevgilim vardı gerçekten,kocaman gözleriyle oya unutulmaz 90 çocuklarında hatıradır...
klibi beyaz iki koltukta arka arkaya çekilmiş,
''gel yeter ki sevgilim ol,ne farkeder yalan olsa....'' ile devam eden,
kayboldular ya da biz öyle sanıyoruz.
dizi müzikleriyle ilgileniyorlarmış...
çıksalar ya yine!!
sevdiklerimizin ve seveceklerimizin adları ta başından yazılmıştır kalbimize...ve onları bulana dek savaşırız bu karmaşık tutkular çemberinde..."seni ilk kez görüyorum ama sanki bir yerlerden hatırlıyorum."
parlak bir ateşten çok sonra
arda kalan küller olsak da
her an ölmek için yaşasak
kıyısında sarp bir uçurumun
uçmaya hazırım inan seninle...
zincirledin beni sevdama
aşk lanet yağdırsa vız gelir
acılara yoksulluğa tutsak
yeter ki benim olmayı dile
ben savaşırım senin yerine...
yorgun kanatlar açılsa yeni yolculuklara...
uçmak ne güzel tutunabilmek bulutlara!
bir tek ihanetin gölgesi düşemez yaralarımı saran el girse de kanıma...
herşeye hazırım seninle...
hiç hem de hiç umrumda değil..
bir yarın var mı bizler için?
yarım kalmış bir şarkı olalım..
kollarımdasın benimlesin ya..
gel de yok olalım şu an seninle...
yorgun kanatlar açılsa yeni yolculuklara...uçmak ne güzel tutunabilmek bulutlara.....bir tek ihanetin gölgesi düşemez yaralarımı saran el..girse de kanıma..herşeye...hazırım..seninle...
80li yılların sonunda grup denk ismiyle müzik dünyasına girmiş, asıl patlamalarını 90lı yılların başlarında "oya bora" ismiyle yapmış, halen aria olarak dizi müzikleri yapmakta olan çocukluğumuzun şirin ikilisi.
aklıma ilk olarak "bak dikiz aynam kalaylı" cümlesinin gelmesi dolayısıyla barışık bulunmadığım grup. halbüse bir de "biz dünyayı çok sevdik" filan vardı. güzeldi. insan zihni işte, neresine nasıl kazıyacağını sahibine sormuyor pek.
en başarılı şarkılarından biri de 1993'te çıkardıları seni bana yazmışlar albümünde yer alan "ayrılık zamanı"dır. sözleri muhteşemdir:
sen soğuk kış güneşine bakarken
çöl ateşi yakacak beni.
mesafelere dolanacak iklimler
ayrı ayrı yerlerde
başka insanlar,
başka nefesler,
ama hep uykusuz geceler...
bir yaban gül dikeniyle
kan oturdu ellerime
kötü şeyler olacakmış
öyle bir his içimde
ellerinle saklama
terkeden gözlerini
önce gözler bırakırmış
sevgilinin ellerini
geldi geldi vakti geldi
geldi kondu dudağına
pek yakıştı hırçınlığına
bekletme beni söyle
ayrılık ne zaman
ayrılık ne zaman
söyle söyle
ayrılık ne zaman
ölüm bile yıkamazdı
böyle bildik sevgimizi
çöl kumundan bir kaleymiş
dokununca yıkılıverdi
geldi geldi vakti geldi
geldi kondu dudağına
pek yakıştı hırçınlığına
bekletme beni söyle
ayrılık ne zaman
ayrılık ne zaman
söyle söyle
ayrılık ne zaman
bir kibrit ateşi seni tutuşturuyor
öyle deli bir sıcak ki her şeyi yakıyor...
