dream theater'ın scenes from a memory albümünden enstrümental bir şarkı. regression şarkısıyla bütünleştiğimiz nicholas karakterinin 1928 yılına yaptığı zihinsel yolculuğu anlatır. albümün 2. şarkısıdır. 3. şarkı olan strange deja vu'yla çok güzel kombo yapar. zaten albümün sözlerinde iki şarkı da scene 2 olarak birleştirilmiştir.
parçanın teknik ya da müzikal durumundan ziyade albümün konsepti için büyük bir önemi vardır. strange deja vu ya girmeden önce bu parçanın içinde metropolis pt.1 dan birşeyler duyarsınız. ama bunlar alenen partisyonlar değildir. mesela metropolis pt.1 daki bir şan melodisinin değişik bir altyapıda gitar solo olacak sunulması gibi. müzikle az çok ilgili ve ezgisel belleği gelişmiş olan birisi bunu ayırtedebilmektedir. lakin müzikle ilgili olsun olmasın metropolis pt.1 ı dinlemiş ve bilen bir kişiye çaktırmadan deja vu hissi yaşatır. üzerine strange dejavu da sözlerle konuya giriş yapar.
bu albümü ciddi ciddi müzikten çok iyi anlayan bir psikologla yaptıklarını düşünüyorum.
