otobanda yiyecek satan çocuk 

adana çık aradan

  1. ülke olarak çok üzüldüğümüz, cebimizdeki 25 kuruşu harçlık olarak verdiğimiz, iç sızlatan, yas ilan ettiren, geceleri uykumuzu kaçırtan...

    eeeh, yeter be. gerizekalı, b.ktan anlayışlarımızın cezasını çekiyor o çocuk. 25 kuruş vererek vicdanımızı rahattığımız, ona hiçbir yararı dokunmayacak 25 kuruş ile kafamızı yastığa rahat koyduğumuz, sanki bir b.k yapmışçasına ülke kurtarmış havalarına girdiğimiz çocuk.

    ulan b.k herif, o çocuk yarın yine aç, yine muhtaç senin 25 kuruşuna, yine satıyor bir şeyler.

    çok üzülüyoruz biz ülkece bu çocuklara. harçlık veriyoruz, sonra evimize girip sıcacık yatağımıza uzanıp nasıl daha çok para kazanırız hesabı yapıyoruz.

    hayata dair iç burkan detaylar değil mi ? hepinizin içini burkayım ki o çocuğa 25 kuruş verip sonra unutuyorsunuz. sonra ağlak ağlak içim çok burkuldu. ne güzel iş.
    (christian troy, 09.12.2007 22:11)
  2. büyük bir çoğunluğu doğu ve güneydoğu anadolu'dan göçle sürüklenmiş, "terör, açlık, sefalet ve kendi kaderine bırakılmışlık nedir?" sorularının cevabını ya beşikte ya da uzak diyarlardan başlayan yolculukta öğrenmiş çocuklardır.

    bedenleri çocuktur; ama gözleri çok acılar görmüştür şüphesiz. şehirlerin başına bir gün bela olacak olan, sokakta yatan, tiner çeken, otomobilinizin camına yapışan, metro çıkışlarında taciz eden, oturduğunuz mekanı adeta basarak kağıt mendil dayatan yine onlardır.

    eline 3-5 kuruş tutturmakla ya da on paket dandik kağıt mendil alarak kurtaramayız onu, onları, kendimizi ve geleceğimizi...

    bilinçli ve gerçek bir halk gerek bunun için. soru soran, "aman canım kurt kapar" telaşına kapılmadan sürüden ayrı duran, reha muhtar mottosu olarak değil, içten gelerek "nerde bu devlet?" diye soran bir halk...
    (varolmanın dayanılmaz hafifliği, 10.12.2007 20:38 ~ 20:38)
  3. bilinmezdir ki içlerinde gerçekten de ekmek almaya parası olmayan bir evin üyesi olabilir bu küçük çocuklar. ancak ne olursa olsun çocuklardan birşeyler satın alma veyahut para isteyene para verme gibi eylemleri haklı çıkaramaz.

    en basitinden benden para isteyen çocuğu feci şekilde azarlarım ben, hatta üstüne yürüdüğümde olmuştur. peki ben bunları gerçekten onlardan nefret ettiğim içinmi yapıyorum? -asla.

    tam aksine onların iyiliği için. alışmasınlar efendim. çok klasik gibi gelecektir ama alışmasınlar iyi bir kelimedir bunun için. bazen ise bana para isterken utana sıkıla gelenler olur. onlara daha fazla acımasız olurum. çünkü adım gibi eminim bir daha istemeyecektir. diğer türlü kaşarlanmış olanı kimse durduramaz zaten. çocuk da olsa haksız kazanca alıştırılmıştır. ileride herboku yapmaya eğilimlidir.

    almayın birşeyler efendim,vermeyin ne olur onlara para dileklerimle...
    (jayhunx, 10.12.2007 20:50)