otoban  

girişi ve çıkışı özel sistemlerle yapılan* araçların transit ve hızlı seyahat etmesini sağlayan yollardır. türkiye'de buralarda hız sınırı 120 km dir otomobiller için.

almanca autobahn kelimesinden gelen geniş, paralı ve konforlu yollardır. bu yolların üstadı almanlardır. hitler'in propaganda araçlarından biri olarak yapımına başlanan otobanlar, ikinci dünya savaşından sonra oldukça gelişmiş bir hal almıştır.

bir yol akıllı olur mu demeyin; almanya'daki otobanlar neredeyse akıllıdır. merkezi bir kontrol sisteminden yönetilen "autobahn", aynı zamanda her tür trafik sıkışıklığını gidermek için yaratılmıştır. binlerce kilometrelik ağa sahip "autobahn"da binlerce gözetleyici kamera*, ısı ölçer ve sensör bulunmaktadır. bu aygıtlar sayesinde trafik sıkışıklığının olduğu yer anında tespit edilir, trafik farklı yerlere yönlendirilir veya emniyet şeridi trafiğe açılır hale getirilir. tabii ki bunlar anında akıllı tabelalar ile gösterilir.

otobanlar salt asfalt sistemleri değildir. beton ağırlıklı olarak kullanılır. almanya'daki otobanlar, yaklaşık 70 mm kalınlığında olup, bu rakam abd'dekinin iki katıdır. türkiye'de böyle bir standart var mı, onu bile bilmiyorum. otobanlarda korozyona sebep olan en önemli faktör yağmur sularıdır. bu yüzden bunları bir yere akıtmak gerekir. "autobahn"da yol, suyu akıtmak için 2.5 derecelik açıyla inşaa edilir. bu sular daha sonra belirli bir yere kanalize edilerek toplanır. türkiye'de bu durum da biraz farklıdır; otoban çok ince olduğundan ve altı iyi döşenmediğinden, sıcaklarda üzerinden geçen ağır bir araç yolun çökmesine yol açabilir.

ankara - istanbul otobanı

ankara - istanbul arasındaki mesafeyi 399 km ye çekmiştir. gerçi bu 399 sanki bilinçli yazılmış bir rakam gibi durmaktadır. 400 yerine 399 denilerek alicengiz oyunu yapılmıştır.

şimdi gelelim ankara - istanbul otobanının özelliklerine.

azami sürat resmi olarak 120 km/h ile sınırlandırılmış olup bu sürat tünellerde 70 km/h dir. aslına bakılırsa 3 geliş 3 de gidişi olan sıradan bir şehirler arası yol kalitesindedir.

bolu tüneli girişinde tutan kar nedeniyle sürat 30 km/h lere kadar düşmüş olup para vererek geçmeye yeltendiğimiz yolda tuzlama çalışması yoktur. akan trafikle buzlar karlar eritiliyor...

ohh nasılsa otobandayım ben de bir alaman* gibi kadran ne verdiyse sürat yapayım diye bir şey yoktur. bildiğin bol virajlı inişli çıkışlı olan farklı olarak sadece 3 şerit bulunan yoldur bu bizdeki otoban.

örneğin; iki tepe arasında viyadük yerine 3 gidiş 3 de geliş yolu tepeyi vadiye kadar iner, sonra da tırmanma şeridine giresiniz. virajlar yer yer azami hız olan 120km/h hızında gitmenizi güvensiz kılacak sertliktedir.

kısaca: nasılsa bu millet anlamaz diye bildiğin 3 şeritli yolun girişine ve çıkışına gişe konularak yapılmış bir sözümona otobandır.

benim için dün erdek-istanbul yolunda gördüğüm ölü hayvan sayısıyla orantılı olduğunu düşündüğüm vahşilikten ve insanın konfor tarlasından başka birşey ifade etmeyen yol. paralel sorgulamak gerekirse hayatta da mecaz otobanlarımız var artık, fazla okuyan, fazla gezen, fazla harcayan, en'lerle doldurduğumuz konfor yolları var, dışında kalanları tukaka yaptığımız, bu yollarda ilerlerken bizim kadar 'en' olmadığı için ezdiğimiz ve arkadan gelenin gözü dönmüşçesine üstünden geçtiği insanlar var ardımızda, kurusıkı laf işte, ensizliğin daniskasıyız halbuki, onların yaşam hakkı da nasıl oluyorsa bizim ellerimizde.