o kısmen benim.delikanlı olmasam da otobüste inatla ayakta durduğum üçün üstüme alındım.
çok yorgun olmadığım zamanlarda ayakta durmayı tercih etmekteyim çünkü özellikle de bizim otobüste bolca bulunan gözleriyle ayar veren insanlardan nefret ediyorum. bakışları sizi hiçbi zaman rahat bırakmaz, her an insen de artık ben otursam gibi gözünüzün içine bakar özellikle de teyzeler. kafanızı çevirseniz de olmaz ı-ıh teyzenin bakışı üstünüze kara bi bulut gibi yapışmıştır. arada sırada yoruldum ifadesini vermek için üffler pufflar başım dönüyor ay çok kötüyüm ifadesi için ise elini gözlerine götürür bedenini hafifçe sağa sola sallar. bunlar yetmiyormuş gibi diğer, teyze yanlısı yolcular homurdanmaya başlar hafiften.. bütün bu psikolojik baskılara karşı koyup gidebilme şansınız var ama benim gibi çabuk sinirlenen ve sıkılan bi insansanız aman be
aq geç otur kıçına yapışsın o koltuk diyip bi hışımla kalkarsınız. otobüs kalabalıksa ve ağır bi çantanız varsa asıl ozaman yandınız. o daracık koridora sığmanız ve çantayı bi tarafınıza sokmanız gerekir. otobüsün kapısına ulaşmak için insanlardan örülü olan çin seddini geçmeniz gerekeceği için ineyim de kurtulayım yürüyerek giderim daha iyi de diyemezsiniz mecburen terleye terleye ineceğiniz durağa kadar ayakta dikilmeye çalışırsınız..
oysa ilk bindiğinizde direkt arkaya geçip ayakta durmak için en uygun pozisyonunuzu alıp rahat rahat seyahat etmek daha kolay değil midir?
yes ofkors dediğinizi duyar gibiyim.. biliyordum..