otaku  

türkçe karşılığı çok kolpa olacağından, ingilizce çevirisini fanboy olarak yazabileceğimiz, manga okuyup etkisinde kalan, yemek yemeyip manga alan shounen* insanlara verilen isimdir. aynı tema animeciler için de geçerlidir.

*(o kadar japonca kelime var, bir tane daha koyalım.) genç.

(bkz: ukte)

kelime köken olarak "başkasının evi" anlamına gelmektedir ancak daha sonra belli bir konu/hobinin hayranı anlamında kullanılmaya başlamıştır. anime/manga kültürünün yaygınlaşmasıyla terim bilinirlik kazansa da otaku genel kapsamlıdır, ingilizcedeki geek ya da nerd ile benzeşmektedir. japonya dışında daha sıradan hatta sevimli gelebilse de japonyada bu sözcük pek de hoş karşılanmamaktadır, obsesif, yalnız kişileri tanımlamakta kullanılır.
anime/mangalarda da işlenmiş bir konudur, örnek:
(bkz: lucky star)*
(bkz: megatokyo)*
(bkz: densha otoko)

genshiken'de çok tatlı işlenmiştir. hepimiz otakuyuz.

benim. şöyle ki, bundan 3 yıl önce, lise sondayken yıllar önce trt'de izlediğim sailor moon serisini (200 bölüm+3 film) edinmiştim internetten. gece gündüz izliyordum. öss umrumda değildi. bu arada eve kim gelmiş kim gitmiş hiç takmıyordum. odamdan çıkmıyordum. özlediğim, izleyemediğim bölümleri defalarca üstüste izliyordum. bu arada bu duruma sinir olan babam da boş durmuyordu. misafir geldiğinde, evi gezdirme bahanesiyle odamın kapısını açıp, "burada animecupus humanicusu görüyorsunuz, 24 saat çizgi film izliyor. 18 yaşındaki kızımız bu bizim. büyüyemedi abisi, teyzesi amcası..." falan diye beni cümle aleme rezil ediyodu. ben de bilgisayar önümde, usagi "muuuun tiaraaaa ekşıııınnn!" diye bağırır halde kalakalıyordum. misafirler bana bakıyor, ben onlara. herkes dumur olmuş durumda.

ne diyeyim...

*lütfen fıstık atmayınız*

(bkz: hikikomori)
(bkz: neet)

aslına bakılırsa bir çeşit illüzyonun esiri olsalar da asla onları bu tatlı görüntülere kapıldıkları için yadırgamıyorum. insanların sıkıcı gerçeklikten sıyrılmak için renkli dünyalara ihtiyaçları var. tıpkı geek dedikleri insanların kendilerini güvende hissettikleri o korunaklı, bilgi ile çevrelenmiş dünyalarında var olmaları gibi bu. gerçekliğin içinde alternatif bir gerçeklik yaratmaktan ibaret hepsi. bu yeni gerçeklik kendilerini güvende hissettikleri, sevdikleri, sevildikleri bir dünyayı ifade ediyor. istedikleri şeyi burada yeniden tanımlamaları dahi mümkün.

animeler , o bütün geek işi diye tabir edilen yapımlar...hepsi sizi bir süreliğine oyalıyor, hepsi bu. daha fazlası gerçek hayata ayak uydurmayı zora sokuyor. asya'daki robot düşkünlüğünü, insanların çizgi karakterlerde bulduklarını gerçek insanlarda bulamamalarını ve ilişkilerden uzaklaşmalarını bir şekilde bu ürünlere bağlamak mümkün bazılarına göre. bu doğru gibi gözükse de , insanlar kendi hayatlarını idame ettirebildikleri sürece(sosyal bağların korunması, toplumsal rolün bilincinde olma, gerçeklikten kopmama) bu tatlı dünyalara dalıp çıkmak asla "sağlığa zararlıdır" ibaresi ile özdeşleştirilmemeli.

arada bir fullmetal'in ilk bölümünde ne olduğunu, evangelion'un aslında ne anlattığını, "ghost" in the "shell"i, marvel -dc comics kıyaslamalarını hatırlamak ve onlar hakkında konuşmak kimseyi ucube yapmaz. hatta biraz da kimsenin bilmediği siyah beyaz filmdeki kızın giydiği hırkayı(oha!) anımsayın! her yerde bunları anlatmayın ama yine de siz...ha bir de sevgili bulun! kişilik bölünmesinin önüne geçtiğiniz andan sonrası kolay. kritik saatleri atlattık , şükürler olsun...
insan her şeyden daha güçlü olmalı zaten, kafasına takıp yavaşlamamalı, hiçbir şeye teslim olmamalı. her ne kadar her şey boktan ; umutsuzluğa, memnuniyetsizliğe sürükleyici olsa da...