çoğunlukla asıl dumur edici olanlar kendileridir (leman okuyucuları üzerine alınmasın, bahsettiğim ne görse "ben dumur oldum" deyip lemana yollayanlardır)
ağızlarından normal bir insan evladının şaşırmasını betimleyen bir söz çıktığına en son 5 - 6 senen önce rastlıyordum. artık ne zaman leman alıp
dumur detayını açsam her "dumur"un ilk iki cümlesini okuyup geçmek yetiyor.
örnek vermek gerekirse:
"geçen gün
kapıcım geldi. bana düzenli okuduğum
radikal gazetemi verirken arasında bir de
gözcü verdi. ben de ona "bu yanlış" dedim, al istersen sen oku deyip ona verdim. aldığım cevap da "abla ben ne yapayım gazeteyi" oldu.
aman allahım, o an kafamdan aşağıya kaynayan sular döküldü. nasıl olabilirdi ki böyle bir şey. "abla ben ne yapayım gazeteyi" demek de nedir? böyle bir şey mümkün olabilir miydi? neden beni bu keyifli pazar
brunch saatimde dumur zirvelerine çıkarmıştı ki?" gibi...
e be kadın, sen o düzenli okuduğun radikal gazetesinde hiç mi dikkat etmedin, bu ülkede altı kişiye senede bir kitap düşüyor? sen nasıl olur da ilkokuldan sonra okula bile gidememiş bir adamdan "yaşasın, hem bi gazete buldum, hem de 45 dakika boş zaman, dur şunu okuyayım da biraz daha fazla bilgi sahibi olayım" demesini beklersin?
evet evet, bunların kendileri hakkatten dumur.
