|
|
- latife tekin romanı. şiirselliğin dibine vurmuştur bu romanda. kitaba hakim olan belirsizlik ve kopukluk zor anlar yaşatır okura. beş yıl önce sıkılıp yarım bıraktığım ender kitaplardan biridir. tabi bir ara tekrar denemek lazım.
(pedesa, 11.08.2008 10:30 ~ 10:31)
- "
çekilsem sınırına kadar
bu ormanın
ihtiyar kızılderili gibi.
ormanda ölüm yokmuş
ölebilsem.
"(camel, 11.08.2008 11:02)
- hem ışığa esir olduk diye üzülüyorsun, hem de ışığı kendinde tutmak istiyorsun.
- yaprakları dökülürken ağacın canı yanar mı?
- "belki de yalnızca aşkın değil yaşamın bütün sırrı bir ürpertidedir."
"kibarlıkla sahtekarlık arasında nasıl ince bir çizgi belirsiz bir sınır varsa, bir insanı teselli etme çabası da benzer bir tehlike taşıyordu. farkında olmayarak karşımızdakinin üzüntüsünden yararlanma havasına girebiliyorduk."
l. tekinin kitapları içsel bir gezinti gibi.(heidi, 26.10.2009 21:43)
|
