itü maden mühendisliği öğretim görevlisi, odasında ödüllerden kendisine yer kalmamamış,çevreci,odasının önünden geçerken gözlerimi odasından alamadığım kişi
bir türlü tanışma fırsatı bulamadığım, aynı liseden mezun olduğum (bkz. kadıkoy anadolu lisesi), gezi kitaplarıyla ünlü, modern çelebi diye adlandırılan danışmanım..
yere çöp atan insanları uyardığı için bunlar tarafından tartaklanan itü madenin öğretim görevlisi.
derse şapka ile girilmesine son derece karşı öğretmen modeline örnektir
üç satlik dersi yarım saat geç başlatıp bir saat erken bitiren, kalan zamanın yarısını da mahkemeye verdiği ünlüleri anlatarak geçiren öğretim görevlisi.
istatistik ve olasılık dersi vizesinde aritmetik ortalama ve geometrik ortalama soruları sorarak çanın tavana vurmasını sağlamıştır.
birilerinin bu ülkenin ve tüm insanlığın sigaradan daha önemli sorunları olduğunu hatırlatması gereken profesör. ayrıca 'üslûb-ı beyan ayniyle insan' cümlesi üzerine kendisine bir konferans verebilirim*
kendileri benin ve kongo ülkelerinin fahri konsolosudur.demişlerdi de inanmamıştım ama madenin önünde konsolos plakalı aracına binmesi tarafımca bizzat görülmüştür
günde iki saat uyuduğunu söyleyen, sigaraya deli gibi karşı olan kişi. aralarında kadir inanır, sezen aksu, teoman gibi ünlülerin bulunduğu pek çok kişiyle davalıktır. giyimine hiç dikkat etmez, bazen ne anlattığını karıştırır. halbuki bir gece 10'da yatsa, sabah sekizde kalkıp iki poğaça yiyip, bir çay içse; üzerine de bir sigara yaksa kendi kendine "ulan ne yapıyorum ben, her yere çağırıyorlar beleşe gidiyorum, elin ünlüleri ile uğraşıyorum; bir de üzerine arada bir dayak yiyorum" diyecektir. eminim...
hiçbir zaman hiçbir yerde kendini sevdiremeyecek insandır. bugün lütfedip arabasına almıştır beni. arabanın konsolosluk arabası olduğunu görünce boş bulunup "itü'de ne yapıyorsunuz?" diye sorduğumda kendisi "sen beni nasıl tanımazsın? seda sayan'ı, futbolcuları ailecek tanırsın da beni tanımazsın" diye bir güzel azarlamıştır. sanki her gün gazetelerde bahsedilen kişilerin boy boy fotoğraflarını basan ben mişim ve gül cemalini aklıma kazımak zorundaymışım gibi. tamam anladık kızgınsınız bazı şeylere ama hakkında en ufak bir fikriniz olmadığı insana sırf "itü öğrencisi" olduğu için bu kin ve saldırganlık niyedir anlamadım. kendisine buradan selam ederim...
yıllar önce ders aldığım komik hoca. dersin ortasında dağılan dikkati toplamak için bir anısını anlatır ve sınıfı toptan yarardı. neşeli günler filmindeki ziya* karakterini hatırlatırdı bana nedense.
benin cumhuriyeti fahri başkonsolosu. belki de topluma yararı olan tek marjinal.
uçakta hep koridor tarafında otururum. ama o akşam, söylemeyi unuttuğum için, cam kenarına oturmak zorunda kaldım. çok fazla kitap okumuş bir insan değilim, yalan yok. ama uçakta kitap okumaktan büyük bir keyif alıyorum. bir yandan kitap okuyorum, bir yandan da yanımda oturan kıl elemana darlanıyorum. ortadaki koltukta kimse oturmuyor; ama bu koridorda oturan eleman sağolsun, o kişinin yokluğunu hissettirmiyor bana! çantasını oraya koyuyor, yemek masasını açıyor bir şeyler koyuyor, harita gibi bir şeyler inceliyor(iki koltuk sırf harita); sıkıntı basıyor haliyle. bütün yolculuk boyunca bakmıyorum o şahısa; yemek verildiğinde bile onu göremeyecek şekilde bakıyorum hostese(hostes de güzeldi hani). inişe geçmeden önce, kulaklıkları çıkarıyorum(buraya reklam alabilirim).
bir süre sonra;
-ne güzel, ne güzel. kitap okuyorsunuz, tebrik ederim!
+(90 derece sol yap)(oha) teşekkür ederim.
-okuyor musun?
+evet, zıttırıbıttırı üniversitesi(halen daha, onu tanıdığımı belli etmemek için kasıyorum. kim ki orhan kural, banane yani?)(lan basbaya orhan kural bu, yanyana gelmişiz yolculuk boyunca! vay beee!)
-"bilmem kim" var, onu tanıyor musun?
+(nerden bilebilirim ki?)hayır, tanımıyorum.
benim orhan kural'la konuşacak hiçbir şeyim yok! bunları sordu, cevapladım. tanıdığımı belli etmiyorum, havalansın istemiyorum. herhangi bir yaşlı amcayla nasıl konuşmuyorsam, onunla da konuşmuyorum.nerden aldım yanıma şu kitabı, allah kahretmesin! ne sorsam, ne sors...
-teoman'a yeniden dava açtım!!!
+(nerden çıktı şimdi? kesin anladı tanıdığımı, o kadar da kastık...) yine ne yaptı?(60 yaşındaki adama babacan tavır sergiliyorum)
-kendi içiyor yetmiyor, seyirciye de ikram ediyor! git evinde aşırı dozdan geber istersen, ama gençleri etkileme!(burda çoşuyor biraz)
+(ben de kalaylıyorum teoman'ı, gazlıyorum hocayı)
-(burayı yazmıyorum, küfür etmiyor ama)
inerken hostesler kendisine "iyi akşamlar efendim" diyor. ben de hemen arkasındayım, bana da "iyi akşamlar" diyorlar. "iyi akşamlar kızlar" diyesim geliyor, kendime geliyorum. o ana kadar, pek bir itibarım yoktu hosteslerin gözünde. gözlerini oyarcasına bakıp elde ettiğim bir kaç "güle güle" haricinde, yolculama efekti de duyamamıştım.
orhan kural'ın arkadaşı gibi hissetmiştim kendimi bir on dakika. hani filmlerde olur ya; deneyim abidesi profesör ve heyecanlı genç asistanı. aynı o şekilde bir ikili oluşturmuştuk, benim gözümde.
-"sizin bir guiness davası vardı, ona ne oldu?" dedim.
+"dava açtım onlara. haksız taraf onlar, basına farklı aktarmışlar" dedi.
dava açması beni şaşırtmıştı. kartını uzattı. önce tenezzül etmedim, zorla elime sıkıştırdı(cüzdanımdaki aile fotoğraflarını çöpe attım, oraya koydum kartı). kitap okumamla ilgili bir kaç bir şey daha söyledi. o an gerçekleri anlatmak istedim ona, ama arkadaşlığımızın bozulmasından korktum.
velhasıl, iyi adamdır bizim orhan; cana yakın. eğlenceli de bir hayatı varmış, birkaç şey anlattı, güldük. sitesinde de zaten gezdiği yerlerden fotoğraflar var; birleştirsen dünya atlası olur valla. sigaraya karşı verdiği savaş takdire şayan. madalyonun görünmeyen tarafında da, gayet başarılı bir profesör var. bir çok kitap yazmış. dolu dolu bir adam; imrendim hakkaten.
üzülüyorum; beş para etmez adamlarla adının anılmasına, mücadelesinin komik bulunmasına.
sevimli bir insan. dersleri eğlenceli geçer, 90 kişinin dikkatini üzerinde toplayabilir ve çok eğlenceli şeyler anlatır. blok ders yapıp da sıkmayan tek hoca. öğrenciler arada çıkıp sigara içmesinler diye dersleri blok yapar ayrıca.
