orduevi*  

"ah asker bi tanıdık olsa da girebilsem" dediğim mekan.. askerlere olan sempatimden değil tabiki,ye,iç,sıç,eğlen,dansöz oynat..
bir gecede nevizadede verdiğin parayla,orada 1 hafta hiç ayılmadan durabilirsiniz. *

kar amacı gütmediği için çok ucuza hizmet veren fakat yirmibirinci yüzyılda uygulanmaya devam eden kast sistemini çağrıştıran yerler. komutanım diyen her askere "jawohl herr general" demekten gına geldi. kendimi gerd von rundstedt gibi hissettim.
(bkz: maslak orduevi)

genelde bulundukları şehirlerin en güzel yerlerine konumlandırılmışlardır.

daşaklı asker abilermizin daşak boyutlarına göre katagorize edilmiş mekanlarda , taşaklarını yellendirdikleri mekandır. bu mekanlarda bir astsubay bir üst subayın takıldığı yerde takıllmaz

aşırı disiplini dışında fiyat, kalite olarak mükemmel yerlerdir. yüksek rütbeli olduktan sonra kendinizi tanrı olarak görebileceğiniz asker mekanıdır. gidebilecek olanlara en çok önerdiğim yer ise fenerbahçe orduevi.

bir türlü kabellenemesem de bu yüzyılın türkiyesinde yükseklerde uçan bir toplumsal sınıfın yaşadığı yerlerdir.

birer gettolar zinciridir her ne kadar içindekiler oraya zorla sokulmasalar da zorlasan da çıkmazlar artık.

her bişeyi ayrı, her şeyi onlara özel, el üstünde tutulan bir cemaatin, aman birşey olmasınlarıyla tıkıldığı lüks site devletleridir.

buraya öyle her önüne gelen giremez toplumun belli sınıflarından olmanız gerekir.

oraya girebilenler bu toplumsal sınıf mevzuunu bilmiyor olabilirler ama çarşıda pazarda davranışlarıyla "ıyyy siz..vıdı vıdı. bıdı bıdı. bik bik bik " diyerekten kendilerini her daim ayırırlar. hep bi siz vardır ve de geriye kalan, asıl olan kendileri.

anahtar kelimler: toplumsal sınıf, asker millet, ortaçağ, kibir, alt tabaka, üst tabaka, kast sistemi

eski tuğçe baran (bkz: mutlu tönbekici) ın bugünkü yazısına göre;düğün için bile olsa farklı tipteki insanların alınmadığı yerdir.

vatan savunması için askere alınan gençlerin, komutanların çocuklarına servis yaptıkları, saç kestikleri, pizza yaptıkları yerler. çok ilginç bir savunma taktiği.

tuhaf bir yerdir, buralarda askerlik yapmak isteyen de çoktur. çünkü;

gabar dağı'nda 3 saatlik uyku ile 25 kg sırt çantası ve 10 kg'lik mg3 taşımak yerine, bir kadeh rakı taşıması daha kolaydır. askerlik vazifelerinin bu yerlere çıktığını öğrenen asker aileleri ise aşırı sevinirler.

(bkz: aksaray orduevi)

büyük şehirlerin merkezlerinde bulunan orduevlerinin müdavimlerinin çogunlugu her gün işe gider gibi takım elbise giyerek buraya gelen emekli askerlerdir. gendelde emekli askerler biribirleri ile görüşmek istedikleri zaman orduevinde randevulaşırlar. yakın zamana kadar kotla günümüzde ise sakalla ve türbanlı olarak girmenin yasak oldugu mekanlardır.. tarihi ve turistik yerlerdeki orduevleri ise birer turistik konaklama yeri işlevi görürler.

eğer orduevleri toplumu sınıflara ayırıyorsa aynı şekilde öğretmen evleri, özel idare tesisleri, polis lokalleri gibi sosyal tesislerinde varlığını tartışmaya açmak gerekir. orduevlerine karşı olan bu tutum, her fırsatta ordu düşmanlığı yapan zihniyetin ürünüdür. orduevleri diğer kamu lokallerine göre daha temiz ve daha ucuzdur. bunun sebebi toptan aldığı ürünlerin üstüne yüksek karlar bindirmemesidir. tabi kira, elektrik, personel vb. giderleride yoktur.

ha bi de; eleştirenlerin çoğunun "ah subay/astsubay bi tanıdığım olsa da girebilsem" dediği yerlerdir.

soyadı tuttuğu halde asker olan amca veya dede ile dahi girilemeyen yerlerdir. içeri girebilmenin tek yolu askeriye mensubu olduğunun ya da mensubun birinci dereceden akrabası olduğun gösteren kendi adına kimlik kartıdır.parayala alınabilecek her türlü şeyin piyasanın yarı fiyatı olduğu düşünülnce gayet cazip yerlerdir...

istanbul maslak astsubay olanına gittiğinizde oldukça fazla sayıda bordo bereliyle konuşma imkanı bulabileceğiniz güvenli, ucuz ,rahat ortam.

girenlerin bedava yiyip içmedikleri mekan. köfte üç (3) lira mesela.

ezogelin çorbanın 60 kuruş, karışık ızgaranın 4.20 ve sütlaçın 1.25 lira olduğu, 1 liraya bowling oynayabilinen şehrin en güzel yerlerinde bulunan mekanlardır. misal sarayburnundaki orduevi boğaz ve köprü manzarasını en güzel yerden görür, gölcükteki orduevinde denize sıfır kamelyalarda mangal yakarsınız. güzeldir. kar politikası gütmediği için ucuzdur.

eskişehir'de şehrin göbeğinde kendisine yer edinmiş, özellikle saç kesimi fiyatları ile insanı cezbeden bir yer.

dipnot: saç kesimi 1ytl.

yalnız sakal değil uzun saçla da (erkekler için) girmenin yasak olduğu hatta hatta kapri (veya şort) ile girmenin dahi yasak olduğu ve bu durum neticesinde keçi sakalım, uzun saçlarım ve şortumla içeri alınmayıp kapıdan kovalandığım ve bu çok hesaplı imkanlardan asla yararlanamadığım subay/astsubay yakınlarının uğrak yerleri.

gölcük deniz orduevi adına konuşuyorum, otoparkı paralıdır:

ilk üç saat ücretsiz
3-4 saat arası 25 ykr
sonaki her saat 15 ykr

(bkz: hey yavrum be)

bir arkadaşımın sakal traşı olmak için girmek istediğinde alınmadığı yer. sebep ise sakallı olması. lan manyak mısınız?

sözkonusu arkadaş tabi ki asker çocuğu. anladık mantık aranmıyor üniformalıların dünyasında da bu kadar saçmalığa da koyulacak isim yok be!

ilk etapta ucuz oluşuyla girebilenlere imrenilmesi gerekiyormuş gibi gelse de aslında, dışarda ordaki fiyatın beş katını veririm özgürce takılırım denilen mekan. kuaförleri ucuzdur ancak komutanın karısının yani 'hanımefendi'nin çay davetine gitmek için saç baş yaptırmaya gelmiş asker eşleriyle karşılaşılabilir. kocalarının rütbelerine göre yaşarlar, ona göre öncelikleri vardır. yani bahsettiğimiz şey orduevinde saçını ucuza yaptırabilen hayatı kocasının rütbesine göre şekillenen kadınlar.
pastası, böreği, tatlısı, dondurması da ucuzdur derler ki öyledir. ancak diyelim ki bi akşamüstü asker dayı karısını, çocuklarını aldı orduevine gitti çay keyfi yapacak; çat mekana ondan üst rütbede biri, komutanı geldi. komutanım diye selam vermeler, asker dayının karısının, komutanın muhtemelen hayatta kendisi bi başarıya imza atamamış, kompleksli karısına yaranma çabaları.....ailenin çay keyfi sikildi böylece. halbuki normal vatandaş gibi bi çay bahçesine yada pastaneye gitmiş olsalar ne kimseye yaranmak ne de selam vermek zorundalar. yani bu insanların orduevinde eğlence anlayışı maliyet olarak ucuz ancak hiyerarsik bir düzen hakim. sadece bu düzenin varlığı bile orduevlerinin cazip yerler olmadığının işaretidir, istediği kadar ucuz olsun.

inanılmaz ucuz oluşu ve dışarıdaki çoğu yerden daha lüks olması ile dikkat çeken yerler.
ancak asker çocukları (özellikle erkekse) pek ısınamazlar buralara.
nede olsa sakalla (top sakal dahil), küpeyle, uzun saçla, şortla, eşofmanla ve arkadaşınızla içeri giremezsiniz.
yinede sıcak sevimli yerlerdir orası ayrı.

eski cazipliği ve cazibesi kalmayandır.

yemek yiyenlerin, yatıya kalanların hesabının "sokaktaki vatandaş" tarafından ödendiği evler. ne kadar misafirperver derler bize de inanmazdım..

bak eklemeden duramadım. nedense öğretmenevleri falan bunlar gibi olamıyor. ya da polis evleri...

sınıf ayrımınının en yoğun yaşandığı yerlerden biridir.

askerliğimi asteğmen olarak babaeski'de yaptım. bana verilen emir gereği ise sık sık komşu garnizonlara gittim. değişik orduevlerinde kaldım, yemek yedim.

trakya'daki değişik orduevlerinde gördüm ki başçavuş rütbesine kadar olan ordu mensupları için ayrı bölümler yapılmış.

hatta hamzakoy'daki kampta astsubaylar için ayrı bir giriş var. gerçekten komik duruyor çünkü subay girişi han kapısı gibi iken astsubay girişi tuvalet kapısına benziyor.

gördüğüm en acı görüntü ise uzunköprü'de oldu. orduevi olarak tek bir mekanı var buranın ve haliyle öğle yemeği için herkes buraya geliyor.

orada bir baktım ki yemek salonu ikiye ayrılmış paravanlarla. bir taraf hınca hınc dolu. ayakta bekleyenler filan var. diğer taraf ise sakin, sessiz. beş, altı masa boş. sakin olan yer subay tarafıymış. diğeri ise astsubay.

öyle işte.