open water  

300bin$ a mal olmuş film.

2 gündür sinemaya gidip izlediğim, bana "işte aradığım şey buydu" dedirtebilen bir gerilim filmidir.
yönetmeni chris kentis tir.

ayrıca filmde şöyle bir şirinlik de vardır. filmin esas karakterleri olan karı-koca dalgıçlarımız, filmde gerçek isimlerini kullanmaktadırlar.

(bkz. daniel travis)
(bkz. susan ryan)

son saniyede dinamitlenen dev köpekbalığı jaws ile karıştırılmaması gereken bir gerilim, biraz da insanı ve piskolojiyi inceleyen bir belgesel. yönetmenin seyirciyi filmin beklenilmeyen sonuna nasıl kusursuz hazırladığı görülmeye değer.

hiç beğenmediğim beğenenlerin nesini beğendiğini anlamadığım filmdir.

efendim bir kere filmin gerçek bir hikayeye dayandığı iddia ediliyor. hikayeyse bir grupla dalmak için açılan bir çiftin gruptan ayrılarak okyanusun ortasında kaybolması ve nihayetinde hakkın rahmetine kavuşmalarını konu alıyor. e be yönetmen, senarist, yapımcı kardeşlerim madem olayın her iki kahramanı da öldü, hikayenin gerçekte de o şekilde cereyean ettiğini nerden biliyorsunuz? görgü tanığı balıkların ifadesini mi aldınız?
ondan sonra bu yönetmen arkadaşımız olayın gerçekliğine kendini öylesine kaptırmıştır ki, geceleri okyanusta hiç bir ışık olmayacağını düşünüp bütün gece sahnelerini simsiyah bir ekran olarak izletmiştir izleyicisine.

bu filmle ilgili şuna diyebilirim sinemaya verdiğim 5 ytlye üzülüyorum sadece. izlediğim en berbat film. saçma sapan heyecansız geçen bi film. arada işiyolar denize falan köpekbalıkları ürkütüyor falan çok gereksiz. zaten tüm adrenalin dolu sahneler fragmanda mevcut. sakın ola bi hata yapıp filmi indirmeyin ya da satın almayın benden uyarması.

harika bir psikolojik gerilim filmi. kendinizi o iki insanın yerine koyduğunuzda filmi fazlasıyla hissedebiliyorsunuz.

(bkz: dünyanın en kötü filmi)

kedisinin de söylediği gibi ayrı bir eserdir diğerlerinden..

''bu manzume en uzun sürede yazdığım şiirdir ve benim hayatımı ihtiva eden bir hikayedir'' demiştir yahya kemal. 1910 başlamış ve 1925 yılında bitmiştir..

açık deniz

balkan şehirlerinde geçerken çocukluğum;
her lâhza bir alev gibi hasretti duyduğum.
kalbimde vardı "byron"u bedbaht eden melâl
gezdim o yaşta dağları, hulyâm içinde lâl...
aldım rakofça kırlarının hür havâsını,
duydum, akıncı cedlerimin ihtirâsını,
her yaz, şimâle doğru asırlarca bir koşu...
bağrımda bir akis gibi kalmış uğultulu...
mağlûpken ordu, yaslı dururken bütün vatan,
rü'yâma girdi her gece bir fâtihâne zan.
hicretlerin bakıyyesi hicranlı duygular...
mahzun hudutların ötesinden akan sular,
gönlümde hep o zanla berâber çağıldadı,
bildim nedir ufuktaki sonsuzluğun tadı!
bir gün dedim ki "istemem artık ne yer ne yâr!"
çıktım sürekli gurbete, gezdim diyar diyar;
gittim son diyâra ki serhaddidir yerin,
hâlâ dilimdedir tuzu engin denizlerin!

garbin ucunda, son kıyıdan en gürültülü
bir med zamânı, gökyüzü kurşunla örtülü,
gördüm deniz dedikleri bin başlı ejderi;
gördüm güzel vücûdunu zümrütliyen deri
keskin bir ürperişle kımıldadı anbean;
baktım ve anladım ki o ejderdi canlanan.
sonsuz ufuktan âh o ne coşkun gelişti o!
birden nasıl toparlanarak kükremişti o!
yelken, vapur ne varsa kaçışmış limanlara,
yalnız onundu koskoca meydan ve manzara!
yalnız o kalmış ortada, âsi ve bağrı hûn,
bin mağra ağzı açmış, ulurken uzun uzun...
sezdim bir âşina gibi, heybetli hüznünü!

rûhunla karşı karşıya kaldım o med günü,
şekvânı dinledim, ezelî muztarip deniz!
duydum ki rûhumuzla bu gurbette sendeniz,
dindirmez anladım bunu hiç bir güzel kıyı;
bir bitmeyen susuzluğa benzer bu ağrıyı.

zaman kaybı olarak nitelendirilebilecek filmlerin üst sıralarında yer alan film.

artık tv ekranlarında bolca rastlanabilen film. ekrandan o kadar etkilemiyor. beyazperdede gerilimi yüksek bir film. birden foşurt diye geçen köpekbalıkları falan. 'ben olsaydım napardım' gibi ürkünç bir soru vs. sonu bilindiği halde iyi denebilecek bir gişe yapmıştı bu film. bir de annemin tv de izledikten sonraki bir yorumu şöyledir, 'ben olsaydım napardım' sorusuna dair. 'benim başıma gelmez ki böyle bir şey. ben o turdaki herkesle ahbaplık kurardım, yokluğum kesinlikle farkedilirdi. size olur bak. siz daha böyle devam edin soğuk nevaleler'. kendisinin sinema eleştirmeni olmasını istiyoruz ailecek.

bunun ikinci filmi de muhteşem bir aptallık hikayesiymiş.

..spoiler.. yemişim spoilerı
bir grup salak tekneden suya atlıyor. sonrada geri tekneye çıkamıyorlar. yukarıda da bir allahın kulu kalmamış. hepsi gaza gelip atlamış sazanların. ondan sonra yüzme bilmeyip boğulan mı, tekneye kafayı vurup pekmezini akıtan mı yoksa kendi kendine bıçak sapplayan mı ararsınız...

çoğu kimse tarafından begenilmemesine ragmen,çok büyük bir gerilimle izlediğim sonunda ise kadının çaresizliğini tam anlamıyla hissedip kendimi onun yerine koyduğum film.evet film kısaca çaresizlikten bahsetmektedir kanımca.

(bkz: mavi korku)