bir çok eleştirmene göre adalet kavramının oturmadığı tanrılardır. şöyle ki, zeus baş tanrıdır ve diğerleri her konuda tamamen ona bağlıdır. asla kafalarına estikleri gibi davranamazlar. zeus'un isteği asıl olandır. ama yunan mitolojisine göre asıl güç kaderdedir. zeus ve diğer tüm tanrılar kadere boyun eğmek zorundadır. ayrıca eski yunan trajedilerinde bahsi geçen bu tanrılar insanları kendi güç savaşları için birer kukla gibi de kullanabilirler. özellikle ilyada'da eski yunanlıların, tanrılara ne kadar bağlı olduğunu ve onları memnun edebilmek için ellerinden geleni yaptıklarını görebiliriz. savaşa gitmeden önce ya da yemeğe başlamadan önce mutlaka dualar edilir ve kurbanlar sunulur. tüm olayların ve tüm davranışların nedeni tanrılar olarak görülür. hatta kimi zaman kendi iradesini yok sayıp "bunu bana şu tanrı yaptırdı" diyen karakterler bile görülebilir eserlerde. (bkz:
paris) bilimsel olarak aydınlanmamış eski yunan toplumu için tabi ki bu doğal bir durumdur. olympos tanrıları, kendi aralarında iyi bir yönetim biçimine sahip olmadıkları için insanlara iyi birer örnek değildirler.
