• görseller

    • olmayan sevgiliye mektup
  1. sevgili,
    bilinmezliğe doğru yol aldım yıllardır.sen çıkıp geleceksin diye bıraktım kendimi hayatın en uçsuz köşelerine. gördüğüm tüm suretlerde arıyorum o buseni.hayatın gelgitlerine zar atıyorum yıllardır, hiç gelmeyen düşeşimsin.ellerimleyakaladığımı zannettiğim tüm oyunlarım da yine kaçmayı başardın. yüzüme vurduğum bır avuç su , camda ki buğum , bitmeyen kalemim , dalgaların da boğustuğum gönül deryasının kaptanısın.

    kaptan..

    beni o limana çıkartabilirmisin.
  2. sevgilim,

    eminim beni bekliyorsun şuan belki de beni düşlüyorsun. ama dur biraz daha sabır geleceğim mutlaka. bulacağız birbirimizi, kavuşacağız elbet ve bir daha hiç ayrılmayacak ellerimiz... çok şey istemiyorum ki bu hayatta, seni tanımak, kokunu hissetmek, ellerini tutup, yanağına küçük öpücükler kondurmak istiyorum. aynı hayatta, iki farklı bedende tek ruh olalım istiyorum... biliyorum ki sende benim özlemimi içinde hissediyorsun. bekle sevgilim elbet bulacağım seni...

    bugüne kadar yaşadığımız acı tatlı deneyimlerimizi, üzüntülerimizi, düşüp tekrar kalkmaya çalıştıklarımızı anlatmanın ve dinlemenin buruk sevinci içindeyim. hayatında olan benden öncekiler bile canımı acıtabilir, çünkü benden daha önce tanımışlar seni...

    ama biliyorum ki elbet bulacağım seni. umudumu hala kaybetmedim. nice yaşlar aktı belki gözümden, kalbimi çok acıttılar belki ama hiçbiri senin gibi değildi demek istiyorum sana.. kalbimin temiz kalmış ufacık bir köşesi var onu sana ayırdım sevgili...

    bekliyorum seni, sabırlıyımdır bilirsin. bilmezsin belki ama öğreneceksin..
  3. canım;

    elbet bir gün geleceksin, mümkün olduğu kadar geç gel, senden çıkaracağım bir sürü hınç var, allah şimdiden sabır versin sevgilim..
  4. henüz yaşayıp yaşamadığını bile bilmiyorum. benim varlığımdan bile haberin yok belki de.
    ama biryerlerde ve bir şekilde birbirimizi bulacağımızı biliyorum.

    belki de hergün birbirimizi görüyoruz, ama haberdar değiliz sanırım var olduğumuzdan.

    belki de sen geldiğinde bulacağım kendimi; 'kayboldum karanlıklarda, yalnızlıkta' diyordum ya hani.

    sen nasılsın acaba? benim gibi misin? yoksa benden kötü mü?
    belki de senin hayatında herşey yolundadır. beni bulduğunda -ya da ben seni bulduğumda- belki de değişecek herşey senin için, kötüleşecek.

    bana değer mi sence?
    emin değilim; sever misin beni ya da katlanabilir misin yorgunluğuma, karanlığa, yalnızlığıma.

    aslında bekliyor da değilim.
    umutlarımı, hayallerimi çoktan kaybettim.
    dedim ya, -belki- onları seninle bulabilirim.

    beni kabul eder misin bilmiyorum;
    ve sana yaklaştığım her gün, seni bir kez daha seviyorum.
  5. "evet yapmam gereken şeyler vardı, kendime verdiğim sözler, var olmam gerekiyordu, tek başıma dimdik. bunları başaramadan seni bulmayı, eksiklerimle, kamburumla savaşırken beni bulmanı istemedim. istedim ki tam olarak çıkayım karşıma, hayatta yapmak istediklerimi başarmış şekilde durayım karşında. yoksa senide kendi savaşımın içine çekip boğabilirdim.
    şimdi ise sen eksiksin hayatımda. koskoca bir boşluk var içimde. sanki bir tek sen doldurabilirmişsin gibi geliyor o boşluğu."
    yazılmış.

    dimdik, kambursuz durmak için o kadar ıskaladık ki kendimizi ve hayatı aslında.. hala orda mısın? ben içimdeki boşluğu neyle doldururum en ufak bir fikrim yok. olmak, olmamak ve bir sürü şey üzerine konuştuk da dün bir arkadaşımla.. "ötesi yok." dedik, "kendin olmaktan, yalnız olmaktan ötesi yok." sevgili olmak halinin de belli şeyleri birlikte yapmaktan ibaret olduğu kanısına vardık. sana ne yazmalı ki? sen en yakın arkadaşımın yıllar yılı beklediği kişisin, hepimiz düşlerimizde birilerini yarattık kendimiz için ve gidip bambaşka kişilere aşık olduk, devam ettirdik. sevmediği insanlarla vicdanları yüzünden bir sürü şeyi sineye çekerek yaşayan insanlar gördük biz. ve inanamadık. şimdi, hani o en yakın arkadaşım dediğim var ya... o da öyle, sevmediği biriyle, artık onca kavgadan geçen 6 yıldan sonra sevgisini tükettiği kişiyle beraber. sırf vicdanından, sırf kıyamadığından, sırf alışkanlık ve rahatına düşkünlüğünden. oysa.. bıraksa gitse belki hep hayal ettiği kişiyi bulacak. kim bilir?

    ben mi? benim durumum çok karışık hem de çok sıradan ve basit. boşver o yüzden.

    sevgiler,

    maia.

    hatta moda deyimle: "kocaman öpüyorum."
  6. seni görmediğim için henüz yaşayıp yaşamdığını da bilmiyorum.
    var mısın yok musun?
    nerdesin demeliyim belki de.
    neden hala gelmedin her gece gelmen için dua etmeme rağmen.
    yalnızım şu aralar oldukça.
    yokluğun artık iyiden iyiye hissdilmekte ve canımı yakmakta.
    gelsen diyorum artık.
    görsem yüzünü.
    hoş gelip gelmeyeceğin de biraz meçhul ya...
    neyse...
    ben yine de umutla beklemekteyim seni.
    diliyorum gelmeni.
    bir inancım var geleceğine dair.
    biliyorum geleceksin.
    sen beni böyle kimsesiz, yersiz yurtsuz, bir başıma bırakmazsın.
    belki zaman alacak gelişin belki yıllar sonra yani çok uzun yıllar sonra karşılaşacağız.
    ama eğer okursan bunu merak etme geleceğim bir gün de bana.
    bilmeliyim bir gün geleceğini .
    bilmeliyim ki umudum perçimlensin. coşkum artsın.
    seni çok özlüyorum...
    söyleyecek başka ne var ki.
  7. öyle bir gel ki, sıfır trip olsun, önce arkadaş sonra sevgili olalım. yoksa zor.