90 lı yıllarda piyasa gibi duran bir şarkı. hoş gelirdi o zamanlarda da. ortalama şarkılardan biraz daha yukarıdaydı tabi. dinlerken bir coşku olurdu liseli bünyede. ha okulu asıp sana koşan kız arkadaş
aylin livaneli'miydi? hayır. ama o daha bi candı sana. her türlü delilik makuldü o zamanlar.
sonra büyünüldü. üniversiteye gidildi. bu şarkıya "eheheh, lisede ne salak şarkılar dinliyomuşum lan ben" tarzı yorumlar yapılıp, ortamlarda primler yapıldı. ama o primlerle gelen sevgili hiçbir zaman o lisede herşeyi göze alıp yanına kaçan kız çocuğu kadar içten olmadı be kardeş... sevgisi o kadar saf olmadı, olamazdı, çünkü o da büyümüştü.
yıllar sonra bu şarkı dinlenilince, insanın yaşadığı hayat şöyle bir geçiyor yavaş yavaş. bu şarkı daha kıymetleniyor. anılar depreşiyor. "ulan biz sandığından çok çok daha güzel günlermişiz" diye bağırıyor. nedense bu şarkı yapıyor onu. o lisedeki deli çocuğu hatırlatıyor sana. etrafındaki lise öğrencilerinin hareketlerine bakıp, "densiz lan bunlar" deyişini suratına çarpıyor. sen o çocuklara o lafı diyorsun ya, o geçmişindeki delikanlıyı da eziyorsun içinde. oysaki sen bugün burdaysan o çocuk getirdi seni buraya, o aşkları o sevinçleri o hüzünleri o mutlulukları yaşayarak, o gencecik tecrübesiz yüreğiyle. o "densiz"ler de yaşayacak, o "densiz"ler de hatalarını yapacak, o "densiz"ler de bugün senin anlam veremediğin şarkılarla aşık olup ilerde buna gülecekler. unutma ki tek genç olan sen değilsin. ordan onlar da geçiyor. affet bazen be şu çocukları, 90 ların başındaki o keratanın hatrına.....
o yıllarda liseli olanlar dinlemeyi denesinler:
(bkz:
http://www.youtube.com/...)
