manisa davasını hatırlayanlar bilir. hani şu, duvara yazı yazdıkları için gözaltına alınıp, yasadışı örgüt üyesi oldukları gerekçesiyle günlerce işkence yapılan
liseli gençlerin davası. liseli diyorum, yani yaşları 14-15 olan çocuklar... önce mahkum olup, masumiyetleri anlaşıldıktan sonra serbest bırakılan ve işkencecilerine karşı açtıkları dava tam 7 yıl süren gençler... yani slogan atan ya da duvara yazı yazan çocukların cinsel organlarına elektrik verildiği bir ülkede bence
ogün samast'ın kahraman gibi karşılanması garipsenmemeli. yaptıkları muameleye bakılırsa, muhtemelen karnını doyurup çay da ikram etmişlerdir... kabul etmek gerekiyor ki büyük çoğunluğu sağcı bir ülkeyiz ve bu tip davranışların cezasının en fazla başka bir yere sürülmeden ibaret olacağını, medya bu olayın çok fazla üzerine giderse polislerin -bir süre- için açığa alınabileceklerini tahmin edebiliyoruz. o yüzden ben artık bu ülkede olan hiçbir şeye çok da şaşırmıyorum, daha neler görücez bakalım...
not: bu görüntüleri basına sızdıranların, olaydan rahatsızlık duyan emniyet görevlileri olduğunun söylenmesi dikkate alınacak bir iyi gelişmedir, ama bence asıl takip edilmesi gereken onlardır, zira başları, bu görüntülerde yer alan polisler kadar derde girebilir düşüncesindeyim.