the gallery albümündedir ve sanıyorum "melodic death metal nedir" sorusunun cevabıdır. ne eksik ne fazla.
mikael stanne'in brutal vokalinin bir kadın vokalle uyacağı aklımın ucundan geçmezdi taa ki bu şarkıyı duyana kadar. hele 2 vokalin "the grandeur of melancholy burning... oh burning " demesi ve daha sonra stanne'nin böğürmeleri yok mu, resmen çıldırtır. ayrıca şarkının sondaki "always and never you are the nail" temposu dikkatlice dinlendiğinde dt'nin niye bambaşka olduğu anlaşılır, şarkının her notasından kalite akmaktadır adeta.