octavarium  

gümbür gümbür gelen dt albümü,açlar gibi bekliyoruz.
(bkz: aç gibi beklemek)

nette gezen söylentilere göre bu albüm, dt'nin sekizinci tam sürüm stüdyo albümü olduğu için böyle bir isimlendirme yapılmış. 8 adet ayrı telden çalacak şarkı bulunan albümde prodüktörlerin biraz simetri hastalığı var gibi görünüyor.
octa - sekiz
varium - çeşitli
sanırım böyle bir de çeviri yapmak mümkün.
aslında as i am şarkısı dışında train of thought'u beğenememiştim, haddinden fazla olan beklentileri karşılayabilecek mi şüpheliyim. aono'yu dinlemek için beklemiştim heves ile, tam gününde çıkmıştı. inşallah bu da öyle olur, bizleri üzmeden piyasaya akar. evet ajandamıza not düştük 7 haziran 2005'te arıyoruz buluyoruz.

3 temmuz 2005 dream theater istanbul konseri ile şarkıların canlı performanslarını doya doya dinleyeceğimiz, hayvanlar gibi beklenen albümdür.

promo versiyonu p2p programlarına düşmüştür. vatana millete hayırlı olsun.

p2p programlarında bulunanlar fake'in allahıdır. bu fake'ler genelde james labrie'nin solo çalışması elements of persuasion'un id taglarıyla oynanmış halidir. bu nedenlede fake olduğu pek anlaşılmaz "aa ne güzel albüm yapmış dt çok gaz, çok güzel" ve "petrucci ve labrie hariç herkes arkaplanda lan bu ne iş" denebilir. ben dedim ordan biliyorum.

albümün çıkmasına daha 1.5 ay kadar bir süre var. bu kadar uzun süre varken dream theater gibi bir grubun albümü p2p'ye düşmez, düşemez.

limewire ve emule gibi güvenilirliği düşük p2plerde kolpa versiyonları cirit atmakta, slskda ise premix/demo ve promo versiyonlarını götünüzden ter akıtarak çekme olasılığınız bulunmaktadır.

dream theater'dan beklediğimi vermemiş albümdür. albüme gayet güzel giriliyor ama devamı gelmiyor maalesef.

albümün ortasında bulunan i walk beside you'da ki sıçıştan sonra bir daha kendine gelemiyor grup. albümün sonudna bulunan sacrified songs'da güzel bir veda edilse de pek kurtarmıyor açıkcası.

bir train of thought kadar sert, scenes from a memory kadar melodik bir albüm bekliyordum ama hiç biri olmamış. baya bir semfonik olmuşlar. kemandı, yan flüttü baya bir fazla kullanılmış ve doğrusunu söylemek gerekirse çok da güzel olmuş. james labrie solo albümünden dolayı olsa gerek pek kaptıraramış gibi geldi bana bu albüme. bazı parçalardaki vokalleri sayesinde dream theater'a muse havası vermiş biraz. geçen albümde de* james hetfield tarzı vokalle görmüştük kendisini. jordan rudess'da biraz fazla geri planda kalmış maalesef. harbi bir de john myung vardı noldu ona?

umarım 3 temmuz 2005 dream theater istanbul konserinde fazla üstüne düşmezler bu albümün. fakat bu düşük bir olasılık, turnenin albümün tanıtım turnesi olduğunu düşününce. yine de dinlenmeyecek bir albüm değil, sonuçta dream theater. ne kadar kötü olursa da dinleniyor. fakat biraz çabuk bayacak gibi bilmiyorum.

tracklist şu şekildedir:

1.the root of all evil
2.the answer lies within
3.these walls
4.i walk beside you
5.panic attack
6.never enough
7.sacrificed sons
8.octavarium

(bkz: @842740)

23:59 luk şaheser parça

bilhassa jordan rudess'ın muhteşem bir performans sergilediği parçadır bu.

(bkz: continuum fingerboard)

kişiyi sürekli başa alma arzusuyla doldurur, mükemmel girişiyle tam anlamıyla pink floyd tadı yaşatır, floydian babaların kulaklarını şenlendirir. ilerleyen dakikalarda ara ara king crimson ya da jethro tull esintilerini de yakalamak mümkündür. 70'ler tadını aa almış prog909 insanı edasıyla dinleyiciye sunmaktadır dream theater.

parçanın dördüncü bölümününün sözlerinde grup üyelerinin de hayranı olduğu iron maiden, pink floyd, the doors, genesis ve the beatles gibi gruplara göndermeler bulunması ayrıca takdire şayandır.

son olarak albümün kapak tasarımının çok başarılı olduğunu da vurgulamak gerek.
http://voicesuk.net/...

sözlerinin büyük çoğunluğu efsane grupların şarkılarına atıflar içeren komplike dream theater şarkısı.

altıncı bölümden itibaren her verse ile birlikte mike portnoyun sesi duyulmakta, kendisi sırayla ''root,second,third,fifth,sixth,seventh,octave'' demektedir. her sözüyle birlikte octavarium şarkısı devam ederken bir yandan söyleniş sırasına göre albümdeki şarkıları duyarız alttan alttan. ayrıca james labrie'nin de ''trapped inside this octavarium'' kısmındaki performansı takdire şayandır. canlı performansını da duymak elzemdir,muhtemelen james abi konserde sıçmıştır,olsundur.dinlemeden karar vermemek lazımdır.

kusursuz konser performansına score dvdsinde şahit olunabilecek şarkı.

ilk bakışta yeni bir a change of seasons yaratmak için kasılmış gibi düşünülse de, dinleyip keşfedildikçe dream theater'ın bize yeni bir uzun şaheser yarattığını açıkça ortaya seren parçadır (şarkı 25 dk. olunca tam olarak keşfetmesi zaman alıyor tabii). özellikle parçanın hızlandığı orta kısımlarında gitgide temposu yükselen melodileri dinlemek ayrı bir zevkli oluyor.

mükemmel performans nedir sorunun cevabını arayan arkadaşlara ise bu parçanın score dvd'sinden izlemelerini tavsiye ediyorum. az önce bahsettiğim temponun yükseldiği kısımlarda petrucci ve myung'un karşı karşıya geçip çalarken birbirlerinin gitar klavyelerinde notalara basmaları ise belirtmeden geçemeyeceğim bir detaydır...

barındırdığı şarkılar ve tasavvufi mealleri aşağıdaki gibi olan albümdür:

the root of all evil (içki bütün kötülüklerin anasıdır)
the answer lies within (cevab veremedi)
these walls (şol cennetin duvarları) (şarkının başında cihan pekruhi tarafından çalınan oldukça güzel bir tambur taksimi bulunur.)
i walk beside you (allahım sana geliyorum)
panic attack (paniğe gerek yok, huzur islamda) (bu şarkıda da can meyyan tarafından hoş bir girizgah yapılmıştır.)
never enough (hiçbir şey nefislere yetmiyor)
sacrificed sons (kurbanlık evlat- hz.ismail)
octavarium (ses ve seda ummanı)



(bkz: hülya müsameresi)

5 bölümden oluşan harika bir dream theater şarkısıdır.özellikle full circle,göndermeleriyle,melodileriyle beni benden almaktadır.biraz uzunca olsa da loopa alınası bir şarkıdır.

albüm kök sesi f olan root of all evil ile başlar, ve yine kök sesi f olan octavarium ile biter. root of all evil aslında octavarium'un bir parçasıdır. root ingilizce kök demektir.

diğer şarkılar da f notasını takip eden sıra ile kök seslere sahiptir. yani şarkıların kök seslerini yanyana koyunca f'den f'ye bir oktav elde etmiş oluyoruz.

bunun dışında şarkı geçişlerindeki mini mini melodiler ise arıza seslerdir (f# gibi)

train of thought albümünün son şarkısı in the name of god kök notası c olmasına rağmen f notası ile biter ve octavarium albümü de söylediğim gibi f ile başlar.

albüm kitapçığındaki sembollerin çoğu 8 ve 5 rakamına işaret eder. 8 bir oktavdaki nota sayısı 5 ise arıza seslerin sayısıdır.

albümün son şarkısı olan octavarium rock tarihine adını yazdırmış bir çok şarkıya referans içerir. sözlere dikkat ediniz.


yine albümdeki son şarkı olan octavarium'un son dizesi şöyledir: "this story ends where it began" - "bu hikaye başladığı yerde bitiyor"

bu yine oktav mantığına işaret eder. zira bir oktavın başlangıç notası ne ise, bitiş notası da o olur. tıpkı albümün f notası ile açılıp f notası ile kapanması gibi.



tüm bunların dışında six degrees of inner turbulence grubun altıncı stüdyo albümüdür ve içinde 6 şarkı vardır. peşinden 7 şarkı ile 7. albüm olan train of thought, 8 şarkı ile 8. albüm olan octavarium gelir.


herifler müziğin nasıl yapıldığını zaten artık çözdüklerinden olsa gerek, büyük ihtimalle bir haftasonunda bu albümü kaydedip kalan 2 senede de bu hikayeleri uyduruyor olmalılar. ya da önce hikayeleri uyduruyorlar sonra albümü yapıyorlar.

john petrucci babamız octavarium için "yaptığımız bütün diğer şarkılardan farklı bir şarkı, yeri çok ayrı" der. zaten score dvd'sinde de dream theater tarihinde ilk defa rastladığımız mizansenlerden birine, john petrucci'nin sahne ortasına gelip şov yapa yapa solosunu çalmasına bu şarkıda rastlarız. adam gönülden bağlanmış şarkıya.

24 dakika boyunca ağzıma sıçafjdksjflksdf demeyeceğim tabii ki de.

738472 tane şarkı dinliyorum. sonra dream theater dinleyesim geliyor. sonra octavarium çalıyor bir anda ve ben kilitleniyorum. hikaye bu. fazla bir şey bekleme. sabaha kadar octavarium jfkdsjfksd.