a hundred days off faciasından sonra underworld'ün geri dönüşünü bangır bangır müjdeleyen bir albüm oblivion with bells. tabi ki 90'lardaki popülaritelerini geri kazanmaları çok zor gözüküyor ama en azından eskisi gibi müzik yapmaya başlamışlar bu albümde.
tarz olarak second toughest in the infants'ı andırıyor albüm, beaucoup fish zamanında olduğu kadar sert değil yani. müzik hızlı fakat insanı yormuyor. tüm elektronik müzik sahnesini etkileyen "dünya minimalist olsun" akımından kendileri de etkilenmiş belli ki.
