nuh mehmet küçükçalık anadolu lisesi  

3 senemi çürüten, hayatımda hiç almanca görmemişken girdiğim ilk dersin almanca olduğu ve kısa boylu garip bir adamın beni almanca sorguya çekmesi sonucu afalladığım, kantininde adam gibi hiç bir şey satılmayan ve bu yüzden öğlen yemeklerinde ibrahim ustaya gittiğimiz okul.. ayrıca sabah saat 8:15te önünde toplanıp geçit'e ya da bize's'e gitmek için buluştuğumuz yer..

ingilizce konusunda oldukça sıkıdır (imdat hoca). hazırlığın hala ekmeğini yiyen mevcuttur. kayseri'nin bir numaralı anadolu lisesidir, öğrecilerde çalıklı olma hadisesi vardır.
mühim konu baldöktü-çalık çatışmasıdır: (bkz: baldöktü anadolu lisesi)
bu sene mezunlar günü mükemmel denilecek kadardı. eskilerden birçok adam geldi, sucuk partisi, kayseri olacak...

(bkz: imdat eyilikler)

zeki öğrenciler, arıza hocalar.

ortaokul yıllarımı, 4 senemi geçirdiğim güzide okul. kısaca çalık diye bilinir. kayseri fen lisesinin -o zamanlar- 96 olan kontenjanının üçte biri çalıktan gelir her sene, bu yüzden "çalıklı" iseniz adapte sorununuz olmaz. ilköğretimin uzatılmasından sonra her anadolu lisesi gibi kalitesi biraz düşmüştür malesef..
gelgelelim hocalarına.. kelimenin tam anlamıyla efsane hocaları vardır, hepsinin ayrı bir başlıkta incelenmesi gerekir:
mustafa ay
mustafa sönmez çiçek
hikmet kıranatlıgiller
alparslan arı
metin sağır
serap tüylek
haki doymuş
imdat eylikler
emel ömer yücel
saymakla bitmez vesselam.
öyle çok anlatılır ki bu okulda yaşananlar, alakası olmayan insanlar bile hocaları tanır hale gelmiştir. şahsen bizim sınıfta hocaları delirtmek için para toplanıp balon alınır derste şişirildikten sonra ağzı sündürülerek o tiz sesten çıkarılırdı, hoca o tarafa yönlendiğinde diğer taraftan bir tanesi pencereden atlardı, hoca zıvanadan çıktıktan sonra sınıf bir iki dakika susar sonra ağız kapalı "mmmm" nidalarına başlanırdı, birinin kahkahasıyla sessizlik(!) yine bozulur film yine başa dönerdi... garip geliyor şimdi, gerçekten yaşandı bunlar.

(bkz: fatma kemal timuçin anadolu lisesi)
(bkz: kayseri)

hayatımın en güzel 4 yılını geçirdiğim lise.öğrencilerin zekasına laf yok.hocalardan iyisi de vardır kötüsü de.ama ortam ve arkadaşlık süperdir.bir de marşı vardır:
.....
seni sevmekte çok haklıyız biz
sonuna kadar çalıklıyız biz.

7 senemi geçirdiğim, 8 yıllık eğitimden hemen önceki jenerasyon olduğumuz için, ortaokul boyunca(yani hazırlık dahil 4 sene) bizden daha küçük bir sınıf olmaması sonucu, 4 sene boyunca işkence çektiğimiz, ondan sonra ise nerdeyse okuldaki herkesle(hademe, kantinci, öğretmenler vs.) arkadaş olmamız sonucu üstüne güzel mi güzel bir 3 sene daha geçirdiğimiz, hayatımın en güzel dönemi...özellikle beden derslerinde en fazla gol yeme rekorunu kimselere kaptırmamışızdır. e hazırlıkken lise üçlerle maç yaparsanız yersiniz 38 tane golü.*

kayseri'nin ilk anadolu lisesi olmakla beraber kayserideki en iyi anadolu lisesidir. bu neddenledir ki 7 yıllık dönem mezunlarından össde türkiye dereccesi yapmış öğrencileri vardır.son yıllarda daha etkin olan mezunlar derneği eylul-ekim aylarında geleneksel sucuk ekmek günü düzenleyerek, mezunları buluşturmaktadır ve yine son yıllarda okulda bahar aylarında kermes düzenlenmiş mezunlardanda katılım olmuş güzel bi etkinlik ortaya çıkmıştır.
ibrahim doğanyiğit, ahmet alper ve osman nuri gökgöz okula ve öğrencilerine emek vermiş unutulmayacak, efsane isimlerdir.

birde çalık marşı mevcuttur(özellikle maçlarda söylenen kısmı çalıklı olmayı özetlemektedir)

sene 84 doğdu bu renkler
taparcasına sevdi yürekler
seni sevmekte çok haklıyız biz
sonuna kadar çalıklıyız biz