32. gün programını izleyerek erdal sarızeybek'in bir sözü hakkında düşüncelere dalmış, "kesin sözlükte yazmışlardır dur bir bakayım" deyip itü sözlükte bununla alakalı sadece
erdal sarızeybek başlığında bir giri bulabilmiş, akabinde ekşi sözlükte "3 milyon şehit verelim kuzey ırak'ı alalım" başlığındaki ve konu ile alakalı diğer başlıklardaki girileri okumuş, lafı götünden anlamış, çarpıtmış ve sözlüğe gelip
üç milyon şehit verip kuzey ırak ı alalım başlığını açmış, hatta sıçmış yazar.
art niyet sahibi değildim başlığı açarken, kelimelerim kifayetsiz kaldı gerçekten şu utancımı anlatmaya.
programı izlerken nasıl bir ruh haline sahiptim, neden erdal sarızeybek'in söylediği şeylerin içinden bu lafı kendime batırabildim bilemiyorum. tek bildiğim, kendimden utandığım. iliklerime kadar hemde! sabah 10dan beri koridorda yürüyorum, " lan n'aptın beynini s*ktiğm ya" diyorum kendi kendime. keşke, ah keşke yapmasaydım...
yaptığım bu büyük ayıp için erdal sarızeybek'ten özür diliyorum.
elpinoras'ı yanılttım, ondan özür diliyorum. sıradan
kireç önleyici ye teşekkür ediyorum. gerçekten çok ama çok utanıyorum, madem götünden anladım çarpıttım kendi çapımda, niye bunu sözlüğe yazıyorum, bu hatayı, hatta hatadan öte ayıbı nasıl yaptım bilmiyorum. bu güne kadar pişman olduğum herşey beni etkileyen şeylerdi, şöyle yapsaydım daha iyi olurdu türünden. ilk defa, başkasına karşı yaptığım bir hareketten pişman oldum. yazarlığıma son verirsem bir daha böyle ayıplar yapmama da mani olmuş olurum diye düşünüyorum.
uzun uzun yazmak istiyorum hissettiklerimi, hissettiklerimin program sonrası düşüncelerim ile olan tezatlığını..
tanım 2: beynini sikmek istediğim yazar.
