hatırladığım en eski
nihat fotoğrafı, bir galatasaray - beşiktaş
tsyd kupası maçında, altıpasa yakın bir yerden, arkasından gelen ortaya ayağının üstüyle düzgün vurarak doksana taktığı golün fotoğrafıdır.
bu golden sonra, hep izlediğim, her gol attığında hem beşiktaş hem de kendisi için sevindiğim insan olmuştur. beşiktaş'ın çok iyi oynadığı maçlarda, mutlaka bir şekilde nihat da çok iyi oynamıştır. kariyerini iyi planlamış, çalışmış ve doğru tercihleriyle birlikte, iyi yerlere gelmiştir.
ancak sansasyonel olmayınca varolunamayan medya dünyasında, maalesef hiçbir zaman büyük puntolarla yazılmamıştır. hatırlarım, emre inter'de fena oynamazken de böyleydi. şimdi bir sansasyon tüneline girdi ya, gündemde. dönsün adaya futbolunu oynasın, o da böyle olacak.
nihat'ın bir türlü hakettiği övgüye nail olamaması, milli takımda banko oynaması gerekirken, hep kendisinden birkaç gömlek aşağı adamları beklemesi, bir beşiktaşlı olarak, ama daha ziyade bir nihat hayranı olarak beni üzüyor. villareal'de şu an formunu bulmuş gidiyorken, bari sevgili spor servislerim bu adamı gençlere örnek olacak bir konuma getirsinler.
genç spor meraklıları, şu aralar spor sayfalarında hakem skandalları, şişirme kahramanlar, kasıntı teknik direktörler okuyacağına,
nihat'ı okusun,
hidayet'i okusun,
engin ataman'ı görsün...