nietzsche ve babaannem  

mustafa ulusoy'un timaş yayınevinden çıkan kitabı.
hayat,ölüm,var oluş,hiçlik,yabancılaşma üzerine yazılmış bir kitap.
kitap ilginizi çekebilecek tarzda ve akıcı bir anlatıma sahip.
kitaptan;
nietzsche felsefeciydi. babaannemse yalnızca bu gezegende yaşayan biri. illa ki bir etiket vermek gerekirse, ev hanımı.
nietzsche, üniversitede ders verirdi. babaannem, okuma yazma bilmezdi. hayatında hiç okul yüzü görmemişti.
çok tanınmış biriydi nietzsche; bütün avrupa ondan hayranlıkla bahsederdi. babaannemse yalnızca kendi köyünde tanındı.

nietzsche ve babaannem, aynı gezegenin misafiri oldular. ikisi de, bir anne ve babadan dünyaya geldiler. aynı donanımlara sahiptiler. ne nietzsche'nin fazlası vardı, ne babaannemin eksiği.
ikisinin de bir karar vermesi gerekiyordu. tercih etmedikleri bir dünyada, yaşamlarını sonsuza dek etkileyecek bir 'tercih'te bulunmalıydılar. işte o karar aşamasında yolları birbirinden ayrıldı. aynı gezegenin iki yolcusu, iki ayrı yöne gitti.
nietzsche kolay olanı seçti, babaannemse zor yolu.

herkes, kendini çok iyi tanıdığını sanır ama en az tanıdığımız kendi ruhumuzdur. mustafa ulusoy 'nietzsche ve babaannem'de bu en insani ama aynı zamanda en çetin meseleyi irdeliyor. hayatın anlamı, ölüm, hiçlik, sonsuzluk arzusu, hayata ve kendine yabancılaşma, mutsuzluk, anlaşılamama gibi bütün çağların ortak meselelerini her dönemin insanına cevap verecek bir saflıkla ele alıyor. ve herkesin payına kendi iç dünyasındaki düğümleri çözmeye yardımcı olacak ipuçları düşüyor.

mustafa ulusoy'un ilk deneme kitabı...

hayatın anlamı, ölüm, hiçlik, sonsuzluk arzusu, mutsuzluk, anlaşılamama, hayata ve kâinata yabancılaşma olguları irdeleniyor. mustafa ulusoy, dış dünyadan taşıdığı gözlemleri, özellikle bir psikiyatrist olarak şahit olduğu olayları kendi iç dünyasında yaşadıkları ile iman potasında eritiyor ve saflaştırıyor bu kitabında.

yalnız şaka maka "bir kitap okudum ve hayatım değişti" derler ya işte öyle bi' kitap. hayatımı, hayata bakış açımı değiştirdi. iyileştirdi beni, huzur getirdi hayatıma. mustafa ulusoy'un tüm kitaplarını hatmetmiş birisi olarak bu kitabın yeri her daim ayrıdır.

edit: bu başlığı sol frame de görmek beni pek bir mutlu etmiştir ayrıca da.

babaannem her türlü göt eder.

nietzsche: ''tanrı öldü'', ''ümit en son kötülüktür, çünkü işkenceyi uzatır''

babaannem: ''allah'tan ümit kesilmez yavrum''

blaise pascal'ın "insanı allah yaratmadıysa, niçin insan yalnız allah'a teslim olunca mutlu oluyor? insanı allah yarattıysa, niçin insan allah'a isyan ediyor" sözüyle başlayan, güzel denemeler içeren mustafa ulusoy kitabı..eğer kafanız karışıksa, dünyada aradığınızı bulamadıysanız, ki bulmanın mümkün olmadığını açıklıyor zaten kitapta delilleriyle, bu kitaba bir göz atın..

nietzsche'yi `hayatı anlamsız gören, ergen ruhlu, asi, pos bıyıklı dallamanın teki` olarak gören bireylerin çok hoşlanacağı kitaptır sanırım. nietzsche, ülkemizde en çok harcanan filozoflardan biridir. lütfen kız tavlamak için harcadığımız nietzshce'yi bir de bu kitapla harcamayalım.

mustafa ulusoy'un okurken dinlendiğinizi hissedeceğiniz denemelerinden oluşan kitabı. ayrıca yazarın yazın hayatına bu eserle başladığını düşünürsek sonraki eserlerinde uslubunun daha bir oturduğunu bu eserle mukayese ederek gözlemleyebilirz.

her önüne gelenin nietzsche'yi anladığını sanması zırvasının son örneklerinden. lan gidip böyle kitaplara para vermeyin yazık. bir benzeri için:

(bkz: nietzsche'nin öpücükleri)

böyle boş beleş kitaplarda zaman kaybedeceğinize; bir tan kızıllığı, iyinin ve kötünün ötesinde ve böyle buyurdu zerdüşt okuyun. sonra zaten nietzsche ve sülalem tarzı kitapların kapağına bile bakmazsınız. zaten onlar da anlayamamış öyle insanları kolay yoldan nietzsche öğrenilirmiş safsatasına inandırmaya çalışan kitaplardan biri işte bu da.

edit: eksileyen güruh; vazgeçtim aga okuyun siz, zaten benim dediklerimi okusanız da etkimez size. bunlar paklar sizi canlarım.

kitap aslında nietzsche'den bahsetmiyor tam olarak, sadece kitaptaki bir deneme yazısının ismi nietzche ve babaannem. mustafa ulusoy da "ben nietzche'yi çok fena anladım." demiyor.

ee, kitabın ismi niye böyle derseniz de, kitap allah'a inanmak ve inanmamak meselesini irdeliyor, nietzsche kafasında tanrı'yı öldüren bir adam, tanrı tanımazlık meselesinde onca laf söylemiş bir adam. babaannesiyse köyde yaşamış ve ölmüş, bu anlamsız sorulara kafa yormamış bir insan, klasik babaanne. o da tam bir inanmışlık örneği oluyor. iki örnek üzerinden kendince bir çıkarım yapıyor mustafa ulusoy.

öyle bir kitap işte, okuyan okur, okumayan okumaz.

çay ve sigarayla birlikte çok güzel gidiyor ama. * *