bitkilerde besinin temel depo formu. en çok tohum, meyve ve kök kısmında bulunur. fotosentezle üretilir. besin olarak en yaygın kullanılanı mısır nişastasıdır. onun dışında kumaş, kağıt ve yapıştırıcı üretiminde kullanılır.
mısır,patates veya buğdaydan elde edilen nişasta suda veya organik çözücülerde çözünmez.sıcak suda şişme özellği gösterir.hidrolize uğrayarak dekstrin ve dekstroz yapılarına dönüşür.
dekstrin; nişastanın asit ,sıcaklık,enzim gibi etkilerle bozunmasıdır.
dekstroz; nişastanın %100 glikoza dönüşen maddesidir.
nişasta üretiminde; mısır fabrikaya gelir.eleklerden geçer,temizleme kısmında basınçla temizlendikten sonra,50 c de 2 gün boyunca ıslatılır.
hidrosiklan kısmında kabuklar atılır ,geiye %51-58 yağ içeren mısır kalır.
sonra pres ve ekstraksiyonla 2 kısma ayrılır.ilk kısımda mısır özü alınıp,ekstrakte edilir ve mısır özü yağı elde edilir.
2.kısımda,öğütülen nişasta +selüloz elyaf + gluten karışımınından,sabit elekte selüloz elyaf,santrifüj kısmında ise gluten ayrılır.nişanta ilse hidrosiklan kısmında saflaştırılır.
kurutulur.ve son olarak nişasta elde edilir..
