|
|
- büyük aldatmaca.
'egoistlerin en büyük hilesi,nezakettir.'
(bkz. emre yılmaz)
(bkz. genç bir işadamına)
- bir kadın ismi
- (bkz: haddeden geçmiş nezaket yal ü bal olmuş sana)
- genelleme yapmadan belirtmek gerekirse yanlış anlaşılmış, içine edilmiş ve hiçe sayılmış kurallar bütünüdür.
örneğin asansöre binerken tanıdık birini gördünüz:
-aman efem lütfen buyrun
ya da
-bilmem ne hanım siz önden, aa lütfen ama...
tarzı yaklaşımlarla illa ki karşılaşanlar vardır. burada öncelik verici insanlar, incelik göstermesine gösteriyorlardır lakin asansörü başka katlarda bekleyenler var mı yok mu pek de umurlarında değildir. diğerleri 5 dakika daha beklesin ne olacak. onlar için önemli olan nazik bir insan olduklarının tanıdıkları tarafından o anda belgelenmesidir. al canım bu da sertifikan...
mesela, trafik kurallarının insanın canını ve malını trafikte iken emniyet altına almasının yanı sıra bazen nezaket kuralı olduğu da unutulmamalı zannımca. şöyle ki, nedense trafikte herkes aceleci davranmakta, asansörde öncelik tanıyan bu nezaket sahibi insanlar trafikte bir anda cengaverleşmekte ve ışıklarda 0,2 saniye geç kalkış yapan arabaya arkadan korna çalmakla beraber maniler dizmektedir. yol verme kavgaları yüzünden insanlar denize dökülmekte, cinayetler işlenmektedir. hepimiz gazetelerin üçüncü sayfalarında okuyoruz bu tarz haberleri bolca.
konunun özüne inmek gerekirse nezaket denilen şey, toplumuzda bazen sadece tanıdığın insanlara kendi niteliğini artırıcı unsurda, bir nevi etiket sevdası olarak gösterilmektedir. gerçekten nazik olan insanlara asla ve asla lafım yok, onlar aynı titizliği hayatın her alanında göstermektedirler zaten.
- (bkz: nazik)
- bağyan ruhundan anlamaktır icabında.
- yokluğunun yan etkilerinin, şöyle bir etrafa baktığımızda gördüğümüz her şey olan (pazar gazetelerini okumak yeterlidir bu teşhis için), bazen aileden kalma,bazen buna sahip olarak doğulan ama asla sonradan edinilemeyen hele hele para ile hiç alınamayan bir davranış şeklidir.
varlığında insanın kendisini iyi hissetmesini sağlayan,kavga gürültüyü en aza indirgeyebilen,ortak noktaya ulaşmayı sağlayan,huzurun temel taşlarından biridir.
bizim coğrafyamızda eksikliği doğuştandır.artık bu annelerimizin hamilelik döneminde yeterli derecede d vitamini almadığından mıdır,sosyo-ekonomik olarak önceliklerinin içinde yer almayışından mıdır,yoksa bunu uygulayanlara göt,nonoş,sünepe,ezik vatandaş,bi bok bilmeyen dinazor denmesinden midir bilinmez, yırtık olmak,iş yerinde bile küfürlü konuşmak,arkadaşına siktir git lan demek prim yapan bir şeye dönüşmüştür.böylece bu coğrafyanın nezaketi kendi içinde oturtulmuştur.
mesela iş yerindenki bayan çalışan için "amına koyduğumun orospusu" denilir(birde bütün ofisteki erkeklere arkasından) ama asansöre önce binmesine izin verilir sırıtarak buyrun bağğyaann(bazen). burada bence sırıtmak daha çok nezaket olarak algılanmaktadır yapan tarafınca.
nezaket bana göre kapı açmaktan, yer vermekten filan daha farklı şeydir. nezaket karşıdaki insanın kişisel çizgilerini-özel hayatını aşmamaktır.fiziksel özelliklerini kendine karşı kullanmamaktır.istediği bir şey olmayınca sağa sola saldırmamaktır.gücün kuvvetin kelimelerden geldiğini anlayabilmektir.aynı durumlara kendininde düşebildiğini kabul etmektir.ve bence her şeyden önemlisi sabır ile çok alakalıdır.
- ''görgü kuralları çerçevesinde bu üslûbun adı: nezaket. siyasette: diplomasi. ticarette: esnaflık. gençlikte: korkaklık. şehirde: beyefendilik/hanımefendilik. köyde: garılık. eh işin içine ahlâk girerse: riyakârlık.''
d.cündioğlu
- "...insanlar arasında geometrik olan , hiyerarşik olmayan tam bir mesafenin kurulması sanatı, darbe vurmamak veya almamak için ne çok yakın ne çok uzak olmak. insanların birbirleriyle karşılaşmalarından bir rit (biçimsel prosedür olarak tanımlamakta sakınca yoktur sanırım) , işin içinde biraz şizofreni de olsa bir içkinlik riti yapmak.... belki de dünyanın ümitsiz durumundan kurtulmanın yolu budur: gitgide nazik insan sayısı azalmaktadır , halbuki en az iki nazik insan lazımdır ki bir ilişki kurulabilsin." *
f. chatelet'nin pathos çıkarımlarının deleuzeyen bir yorumu.
*kapitalizm ve şizofreni1, bin yayla
|