bugün teknik resim çantalı bir kızı görünce kendisiyle geçen günlerime, itü'deki ilk yılıma bir dönüş yaptım, duygulandım. dün gibi hatırlarım verdiği saçma ödevi teslim ettiğimde beğenmeyip, beni 4 kere çizmek zorunda bıraktığını. saçmanın altını özellikle çiziyorum, bölümümle zerre ilgisi olmayan bir ödevdi.
nevin çekirge her şeye rağmen tatlı bir hocadır. çok konuşkandır, sevimlidir ve iyi niyetlidir, ancak kendisi mimar olmasından ötürü estetiğe ve çizim kalitesine çok önem verir, bu da insanı çıldırtır. kendisi itü'den ayrılmıştır, duyduğum kadarıyla okan üniversitesi'nin mimarlık bölümüne başkan olarak gitmiştir ama bu kendisine hiç uymayan bir tavır, zira kendisi itü'ye aşık bir insandır. kendisinin bir monoloğunu da hayatım boyunca unutmayacağım ayrıca:
*
nevin çekirge sınıfa bakar, o her zamanki hızlı konuşması, cümleler arasındaki duraklaması ve meşhur kafa sallama hareketiyle anlatmaya başlar.
"çocuklar, izmir'e gittim geçen hafta, itü tanıtımına.. bana itü teyze dediler. itü gümbür gümbür geliyor çocuklar. odtü'ye kaptırmayacağız bu sene izmir'i."
(bkz:
gerçek)
(bkz:
yirim seni)
