şu garip halimden bilen işveli nazlım
gönlüm hep seni arıyor neredesin sen
tatlı dillim, güler yüzlüm, ey ceylan gözlüm
gönlüm hep seni arıyor neredesin sen
ben ağlarsam ağlayıp gülersem gülen
bütün dertlerim anlayıp gönlümü bilen
sanki kalbimi bilerek yüzüme gülen
gönlüm hep seni arıyor neredesin sen
sinemde gizli yaramı kimse bilmiyor
hiçbir tabip bu yarama melhem olmuyor
boynu bükük bir garibim yüzüm gülmüyor
gönlüm hep seni arıyor neredesin sen
her ne kadar her söyleyenin ağzına yakışan bir türkü olsa da, kesinlikle neşet ertaş'tan dinlenmesi gereken eserdir. öyle güzel vurgular yapar o kadar güzel okur ki gene, insana bir koyar, pir koyar.
bu sözlere o müzik nasıl da yakışmış, kimlerin şarkısı olmuş, kimlerin kalbini yakmış. bu türkü beni önce kaskatı yapıyor, sanırım hiç düzelmeyeceğim diyorum. sonrasında tam boğazımda bir yutkunma ama öyle böyle değil vargücüyle boğucu bir yutkunma gereksinimi başlatıyor. ellerim soğuyor, gözlerime vuran o tazyikiyle karla karışık bir yağmur halinde boynuma doluyor, içim yanıyor.
muhteşem insan neşet ertaş'ın muhteşem türküsü.selda bağcan'ın yorumuyla insanın içini bir hoş eden, eğer hasretlik çekiyorsanız gözyaşlarınızı ister istemez akıtan , insana of çektiren türkü.
