bir bahar günü okul çıkışı eve giden park yolunda lise öğrencisiyken düşünülen dertli dünyadan aslında o zamanların bir hiç olduğunu anlamaya. o parktan bu yalanlar parkına.
ben senin terkettiğin
hayatla hala
üstümde kokun
inatla burda
bazı şeylerden hemen kurtulmakla
bir günaha ortak olmak
bir büyük destana ihanet
hatta bir cinayet
aynı galiba..
sana ilk gün söyledim
bugün gerçek oldu
yanyana iki can
hiç tanışmıyor gibi
dost kalmayı bilen
hiç aşık olmuş mu
kafamda böyle sorularla..
nerden nereye ah.. aşkım
bizden geriye kalana
bir türlü alışmadım
sen dön geriye diye
yokluğunla tanışmadım
nasıl olur diye diye elimden kayıyor
göre göre..
