uluslararası ilişkiler disiplininde yaşanan davranışasalcı-gelenekselci tartışmasında, davranışsalcı grubun realizmin açıklamalarını insan doğasına ilişkin varsayımlarla (insanın doğuştan aç gözlü, bencil ve çıkarcı olması) yapmasını eleştirmesi sonucu, realizme bilimsel bir temel kazandırılmak üzere geliştirilen uluslararası ilişkiler teorisidir. devletlerin benzer davranış ve politikalar benimsemesini realistler insan doğası ile açıklarken, neorealistler uluslararası sistemin anarşik yapısıyla açıklamışlardır.
soğuk savaş dönemini açıklayamaması nedeniyle realizm'in tahtına oturmuş olan. neorealist kuram için iki tür politika vardır:
high politics (yüksek politika)
low politics (alçak politika)
yüksek politika; güvenlik politikaları, strateji.
alçak politika; sosyal ve ekonomik alanlar.
bu kuram için devletlerarası etkileşimden çok "uluslararası sistem" önemlidir. çıkarları çatışan iki devlet realizm'e göre savaş halinde olmalıdır lakin ortada "soğuk savaş" gerçeği vardır. bu kuram da eski versiyonunun açıklarını kendince kapamaya çalışmış, politik rejimleri farklı olan devletlerin neden benzer dış politika davranışlarında bulunduğu, gerilim ve savaş arasında neden ters orantı olduğu vb. sorulara yanıt aramıştır.