neo liberalizm*  

neo liberalizmin üç başlığı vardı: kamu harcamalarının sıfırlanması, ücretlerin aşağı çekilmesi ve işsizliğin tırmandırılması. 1968 hareketinden bekledikleri umut, hareketin yenilgisiyle yerini çözümsüz bir hayal kırıklığına bırakan dönemin aydınları, neo liberal saldırının da teorisyenliği işini üstlerine aldılar. karşı çıkmanın delilik olarak adlandırıldığı neo liberal argümanlar her yeri kuşatan sert bir akıntı haline geldi. devlet küçültülmeli, girişim özgürlüğü sınırsız hale gelmeli, bireycilik kutsanmalıydı.

1989-91 yıllarında doğu bloku’nda stalinist rejimlerin devrilmesiyle birlikte, liberalizm şaha kalktı. birinci bush’un yeni dünya düzenini ilan etmesiyle birlikte, bir de tüm sivri zekalıların bundan böyle sakız gibi çiğneyecekleri bir kavram, bir süreci nitelemek için kullanılmaya başlandı: küreselleşme!
neo liberalizmin bütün devletin küçültülmesi ve bireysel özgürlük çığlıklarının altında, dev şirketlerin sömürü özgürlüğünü biraz olsun denetleyen tüm kurum, yasa ve örgütlenmelerin ortadan kaldırılması arzusu yatıyordu. küreselleşme teorisi ise, artık sınıflar mücadelesinin, ulusal sorunların, ulus devletlerin, kimlik bölünmüşlüklerinin öneminin kalmadığı ve bilgi ve teknoloji alanındaki devrimlerle birlikte insanlığın gezegen çapında mutluluğu yakaladığı bir dönemin, halihazırda geri dönüşü olmayan bir biçimde kurulduğunu savunuyordu. küreselleşme teorileri, neo liberal saldırılara direnci kırmak, öncü işçileri, sosyalistleri ve sendikacıları çaresiz ilan etmek için üretilen bir ideoloji işlevi gördü.

ekleme: bu yazı c/p yöntemi ile goecities.com sitesine bağlı bir sayfadan alınmıştır.

(bkz: margaret thatcher)
(bkz: ronald reagan)
- devlet harcamalarının, sermayeye verilen krediler dışında azaltılması
- milli piyasalardansa uluslarlarası piyasaların hedef alınması
- global ticaret duvarlarının indirilmesi
- orta doğu ülkelerinin silah müşterilerine dönüştürülmesi
- zarar eden sosyal güvenlik kurumlarının özelleştirilmesi veya kaldırılması
- artık sovyetlerin bir rakip olmamasından dolayı afrika ve guney amerika ülkelerine verilen mali desteğin azaltılması veya kesilmesi;
- bu sayede birçok rejimin iflası ya da yıkılması
gibi sonuçları olmuştur.
(bkz: turgut özal)
(bkz: tansu çiller)
(bkz: kemal derviş)

ahmet insel'in "hegemonya'nın yeni dili" alt başlığını taşıyan; neo-liberalizm üzerine çeşitli gazete ve dergilerde yayımlanmış yazılarının derlenmesiyle birikim yayınlarından çıkan kitabı. bu kitapta ahmet insel iktisat ideolojisinin en saldırgan ve dogmatik mehzebini oluşturan neo-liberalizm'in kapatalizmde ciddi dönüşümler neden olduğunu, sosyal adalet amaçlı büyüme hedeflerinin ortadan kalkmasıyla yeni bir ortaçağ veya vahşi kapitalizm görünümü sunan mali sermaye birikimi rejiminin toplumlar üzerinde nasıl bir hegemonya kurduğunu, bu hegemonyanın oluşumunu, dile getirdiği vaatleri ve bunların gizlediği gerçekleri ele alıyor.

siyasal, ekonomik, toplumsal, kültürel...alanları, hiçbir boşluk bırakmaksızın dönüştüren ve bunu da meşum sağ reformizm eliyle gerçekleştirmeye çalışan, fakat şu sıralarda dünya ölçeğinde özellikle konut piyasasındaki geri dönüşü olmayan borçlanmanın hızla artması, gelişmekte olan ülkelerde artan ekonomik krılganlık ve piyasa esnekliğinin kitlerlerde yarattığı geniş hoşnutsuzluk..gibi nedenlerle, yakın bir dönemde ağır bir krizle karşı karşıya kalacağı söylenen, ahmet insel'in olağanüstü tanımıyla, "iktisat mezhebinin en saldırgan ideolojisi"dir. muğlak olan, neo liberalizmin krizinin bir sistem krizine dönüşüp dönüşmeyeceği. yani krizin, lokal ve dar başlıklarla mı sınırılı kalacağı, yoksa neo liberal işleyişin zihniyetini sarsacak bir genel kriz mi olacağı bilinmiyor. eğer bir sistem krizi olursa, anti neo liberaller için hakikaten de "another world is possible" demek, daha anlamlı hale gelecek, belki de "another world" için eşsiz bir uygulama olanağı doğacaktır.

(bkz: 1929 buhranı)
(bkz: new deal)
(bkz: john maynard keynes)

daha az kişinin daha çok yiyeceği, daha çok kişinin aç kalarak öleceği sistemdir.

(bkz: biz burada devrim yapıyoruz sinyorita)

kısa, öz ve kelime anlamları ile; çağdaş (yeni) özgürlükçülük..

gelgör ki en son; dilimizin döndüğü, aklımızın yettiği haliyle kapitalizmin çakmadık çivi bırakmadığı dünya hanesinde sosyal ve ekonomik sorunlara bir diğer alternatif çözüm kalmadığında doğal bir tepki olarak geçileceğini tahminettiğim.. ve ancak alternatifler içinde alternatifsiz kalmış beşeriyetin doğru kabloyu kestiğinde hali hazırda yaklaşılan sonu gösteren basit bir saat, yanlış kabloyu kestiğinde ise hep beraber yıldızlı semalara kanat çırpacağımız etkili bir bomba vasıflarına sahip sistem yahut ğ planı

liberalizmin önerdiği özgür ortamı amaç gibi gösterip dünyayı daha fazla ateşin tüttüğü bir cehennem haline getirmek isteyen, silah tüccarlarının ekmeğine yağ süren görüş. şimdilerde bunu ateşli bir şekilde destekleyenler yarın çocuklarına savaşların meşruluğunu nasıl anlatacaklar merak ediyorum. liberalizmle uzaktan yakından alakası olmayan, söylemler üzerinden kitleleri uyutarak çokuluslu derebeyliklerin kurulması sürecinin gavurcası.

"liberalism reloaded."dır. 1930'lara dek dünya ekonomisine yön veren iktisadi kabuller piyasacıydı. 1929 ekonomik buhranından sonra ise krizden çıkış reçeteleri olarak ekonomiye müdahale etme gereği hissedildi, burada da keynesyen iktisat anlayışı ciddi bir ilgi görmeye başladı. sonraları refah devleti'ne dönüşen bu anlayış 1970'lerde yaşanan bir başka büyük kriz olan petrol krizi ile yerini tekrar liberalizme bıraktı. işte bu ikinci ortaya çıkan liberalizm dalgasına neo-liberalizm denir. reagan ve thatcher'ın muhafazakar ekonomi politikalarını besleyen bir akımdır ve verilen isimdir. önemli neo-liberal iktisatçılar için:

(bkz: friedrich von hayek) (=ağababaları)
(bkz: henry hazlitt)
(bkz: milton friedman)

zengini da da zengin yapan, zenginin kazandığı parasıyla iş vermesi, istihdan oluşturması planlanan bi sistem...

hegemonik küreselleşmenin son evresidir. dahası olmamalıdır da zaten.

(bkz: bırakınız yapsınlar)

ezberlerle savunulan ya da yerilen ekonomi okullarından biri. sanılanın aksine 1980'lerde değil, 1870'lerde ortaya çıkmıştır, neo-klasik iktisat olarak da bilinir.

"neo-klasik okul, 1870’lerden 1920’ye kadar geçen 50 yıllık dönemde, klasik değer teorisinde köklü bir değişim yapan ve geçimlik veya doğal ücret anlayışından marjinal verime bağlı ücret anlayışına geçen, fakat bunun dışında klasik görüşleri ve liberal ideolojiyi sürdüren iktisatçıların okulu olmuştur. büyük bunalım’ı izleyen yıllarda hakim ideoloji olma özelliğini keynesyen iktisada kaptıran neo-klasik okul, 1980’lerin başından itibaren yeniden hakimiyetini geri almış görünmektedir." - gülten kazgan (1993) iktisadi düşünce veya politik iktisadın evrimi, istanbul: remzi kitabevi

neo kısmı olmadan bir boka yaramayan liberalizmin devamı.

kapitalizmim ve hatta emperyalizmin 70lerin sonundan beri uygulanan 2000 lerde azıtan halidir.

önce kelimeyi parçalıyalım neo ne demek libaralizm ne demek diye;
neo özellikle laticede kullanulan bir ön ek ; yeni manasına gelir.
libralizm ise; bırakınız yapsınlar bırakınız geçsinlerin kısaca anlattığı gibi devletin asgari düzeyde bulunduğu; insanların rekabet içersinde oldukları,
iktidarlara sadece denetleyici bir nebze de sosyal eşitlik imkanı sağlayan bir sistemdir.

liberalizmde birey asagari müştereklerde eşit doğar fakat eşit ölmezler; çünkü herkesin zekası, çalışması, verdiği emek birbirinden farklıdır ve bu farklılık da en tabii biçimde kişinin sosyoekonomik durumuna yansımalıdır, liberalizm bu farklılığın oluşmasını sağlar, romantik eşitlikten çok realist bir eşitliği savunur.

neo liberalizm hakkında birkaç kelam etmeden önce şu soruya yanıt arayalım;
niçin liberelizmin neosu var da tariha boyunca çatıştığı materyalizmin neosu yani yenisi yok?
bunun 2 açık cevabı vardır ilki;
liberalizm materyalizmden(marxizmden) daha eski bir sistemdir,
ikincisi materyalizm ütopiktir.

gelelim asıl konuya neoliberalzime;
neoliberalizm dünyada kapitalizme karşı tepkilerin doğduğu bir dönemde ortaya atılmıştır.
kapitalizm tepkisine doğrudan tepkili halkları yumuşatmak için uydurulmuş bir yalandır.
daha geniş özgürlükler daha iyi imkanlar nasip ettiler ama adındaki liberalizmin ilk kuralını çiğnediler;
o da insanların eşit doğdu idi.
liberalizm temel mantığı rekabetten uzaklaşmıştı
insanlar eşit doğmuyordu;tüm zümrenin çoçuklarının gelecek pozisyonları baştan beliriyordu.
örneğin işçi anne babanın evladı kesinlikle kendi işine sahip olamazdı.ceo olur yine de patron olamzdı
çünkü aile şirketleri tekelleşiyor, kartelleşiyordu ve dahada önemlisi globalleşiyoru.
küçük şirketlerin yaşama şansı yoktu, neo liberalzim onlara bunu bırakmamıştı.

son olarak neolibralizmi daha da iyi anlamak için ;
(bkz: dondurmam gaymak)