neo conservatism  

1945-1970ler arası gelişip 70 sonrasından günümüze etkili olan, muhafazakarlığın "yeni sağ" (new right) akımını oluşturan görüşlerden biridir (ekonomik kısmı temsil eden diğer görüş neo liberalizmdir). liberal reform ve “permissiveness” yani serbestlikle beraber gelişip yayılmıştır. permissiveness, insanların kendi ahlaki seçimlerini yapmalarına izin vermek demektir. neo conservatismin neo liberalizmle benzer olduğu noktalardan biri, ikisinin de devletin ekonomik sorumlulugunu azaltmayı öngörmesidir. neo conservativeler, yerel siyaset (hukuk ve halk ahlakı (public morality)) ve uluslararası siyaset hakkında kolayca ayırt edilebilir fikirler öne sürmüşlerdir. insanların otoriteyi sorgulamasına yol açmışlardır. evde baba, okulda öğretmen otorite simgesi olarak, otoriteyi uygulayan insanlar olunca, “permissiveness” (serbestlik) devreye giriyor, yani serbestlikle herkes kendi bildiğini yapıyor, hatta buna cesaretlendiriliyorlar. aile değerlerine dönüş, aile hiyerarşisi gibi yönetimler güç kazanıyor.
muhafazakarlar, permissive (aşırı hoşgörülü) toplumlarda iki tehlike olacağını söylüyorlar:

1-herkesin kendi yaşam tarzını seçmesi “şeytani” yollara sapmasına neden olabilir. özellikle abd’de daha dini bir yaklaşım söz konusudur aynı zamanda.
2-insanların kötü olmayan fakat değisik ahlaki seçimler yapması. bu seçimler liberallere göre toplumdaki farklılıkları ve rasyonel tartışmaları arttıracağı icin tercih edilirken, muhafazakarlar toplumdaki uyuma yavaş yavaş zarar vereceğini düşündükleri için tercih etmezler.
muhafazakarlara göre ortak ahlaki değerleri paylaşmak, tarih ve gelenekleri paylaşmaktan çok daha fazla insanları birbirine bağlar. en büyük tehlikelerden biri de çoklu kültüre sahip olmaktır, bu da ulusal köklerle birbirine olan bağlılıkları zayıflatır.
uluslararası siyaset için, en bilinen tavrı, anti komünist yaklaşımdır. ronald reagan’ın sovyetler birliği’ni “şeytani hükümdarlık” ilan etmesi de bunu destekler niteliktedir. 1990larda biten soğuk savaş sonrası gelen liberal barış, neo conservative düşünceyi gereksiz kılmıştır. fakat, bushla tekrardan yükselişe geçmiştir bu düşünce, özellikle de 9/11 olayıyla da abd siyasetinde tavan yapmıştır.

amiyane tabirle parayı, refahı ve toplumsal huzuru bol bulan liberal anlayışa sahip halkın kıçlarına batan rahat neticesinde işin dozunu kaçırıp bu kadar geniş özgürlüğe karşı otomatikman verdiği bir reaksiyon denebilir.

"madem ki din ve tarih gibi kavramlar insanların kültürel farklılıklarını etkiliyor ve ortaya heterojen bir toplum çıkarıyor. biz de kendi değerlerimizi muhafaza edelim ama bu değerleri kafamıza göre modifiye edip herkesin s.kinin doğrultusunda hareket etmesini sağlayalım" anlayışıdır.

hippiler ve günümüzdeki ardılları, uyuşturucu kullanımı, toplumsal suçlar, dinî ve ahlakî yozlaşma hep bu siyasi akımın toplumun üzerindeki negatif etkisiyle ayyuka çıkmıştır.