nefret edilesi anne öğütleri  

anne öğütlerinin abartılmış,kişiye verilmesi gereken yaşın çoktan geçtiği öğütlerdir.
20 veya daha büyük yaştakilere verilen nefret edilesi öğütler:
-evladım karşıdan karşıya geçerken sağına soluna çok iyi bak ondan sonra karşıya geç,kırmızı ışık yanmadan geçeyim deme.
-ben yokken sakın kapıyı yabancılara açma.
-montunun fermuarını kapa,atkını ve bereni tak.
-akşam üstü dört olmadan eve gel,aman geç kalma kapkaç ortada kol geziyor.

(bkz: ukte dolması)

bir tane dahi olamaz. bir anne her zaman evladının iyiliğini düşündüğünden öğütler verir.

dünyanın en iyi varlığının bir öğüdünden dahi nefret ettiğiniz gün, kendinizden de nefret edin.

-aç kalma kızım.
+ yok anne ben midemin sesini dinlemeyi seviyorum!!!! töbe töbeee...

(bkz: canım annem)

+ben çıkıyorum şimdi;
kapıyı arkamdan iyicene kilitle
-tamam anne.
+telefonlara bak, kapıyı kimseye açma ben ekmek koysun kapıcı diye torba asıyorum
-tamam anne!?
+arayan soran olursa telefondan yaz bir yere unutma
-tamam anne(dınınını cinnet müziği)!!!!
+ocağı falan açık bırakma, ben yokken duşa flnda girme nolur nolmaz
-...

a: oğlum saat 9 oldu, hadi yatağa artık. yarın okulun var.
s: ama anne film başlayacak şimdi...
a: olmaz yarın haftanın ilk günü. okula dinç gitmen lazım.
s: **iç ses** ulan bir kere olsun izleyemeyecek miyim şu lanet pazar gecesi sinemasını**

(bkz: parliament pazar gecesi sineması)

olmayan öğütlerdir. anne öğütünden nefret edilir mi yahu.. olsa olsa biraz sıkılınır, gereksiz bulunur, nefret edilemez. annenin bir şeyinden nefret edilmez ki. yüzüne söyleyebilir misiniz "anne çıkarken 'kapıyı arkamdan kilitle' demenden nefret ediyorum" diye? anneyle nefreti ayni cümle içinde kullanamayız ki. ben niye duygusalım ki bu gece bu kadar?

"seni sana emanet ediyorum yavrum"
bu öğütlere verilebilecek en güzel örnektir.

anne sevgisinin sınır tanımaz yüceliğinden kaynaklanır.

(bkz: akıllı ol)

hala nereye çekmem gerektiğini anlamış değilim. ''yüksek lisans seviyesine kadar hasbelkader mi çıktım acaba?'' dediğimde ise ''sus terbiyesiz'' gibi bir azar ile karşılaşıyorum.

(bkz: bezdim)

bir arkadaşımın arkadaşı annesini kaybetti bugün, ona sorsak şimdi, annesinden aldığı hiçbir öğütten nefret etmediğini söylerdi eminim. bu yüzdendir ki öğütler de dahil, anneden çıkıyorsa söz eminim iyilik içindir ve nefret falan da edilmez.