bir kimsenin aşırı kötülüğünü isteme durumu, insanın içine bir kurt, bir ateş.
kimilerini de yaşatır bu kin duygusu, intikam isimli kardeşiyle birlikte hayat amacı olur.
bazen insanın içini kaplayıverir...nasıl bu hale geldiğinizi geldiğinizi bir türlü bulamazsınız.aslında cevabı bellidir,içinizde bir yerlerde saklıdır...korkutur sizi bazen de.nasıl kurtulacağınızı bilemezsiniz,istemezsiniz de hatta.ama o da söner,anlayamazsınız...
istanbuldan çıkan ve ismini kitlelere duyuran ilk türkçe rap gurubu. ceza ve dr fuchs dan oluşuyordu. artık oluşmuyor. ikisi de ayrı ayrı çalışıyor şimdi. ceza ismini artık iyiden iyiye duyurmuştur. alamancı rapinden sonra en kaliteli türkçe rap müziği yaptılar. ama yine de karakan geçilemez.
insanın manevi olarak ters evrim geçirmesi de denebilir, nefret bir insanın nefret ettiği nesneye karşı isyanından öte insanın nefret ettiği nesneye karşı tutunduğu durumdan dolayı içinde bulunduğu ezikliğe isyanıdır. hoşgörme erdeminden anlık olarak yoksunluk kızgınlığa, kızgınlık ise genellemeler ve savunma mekanizmaları ile nefrete dönüşür. insan benliğinin içine düşebileceği en aciz durumda nefret kin halini alır, artık yaşam yoktur, allah yoktur, sadece cehennem vardır.
işte bu kadar acımasız bir duygudur nefret, onu yetiştiren insana karşı tabii.
bazen, tüm iyi niyetine rağmen hoş görülememesi sebep olur bu duyguyu hissetmeye başlamasına insanın..
inat eder, direnir, onların yaptığını ben yapmayacağım yine de seveceğim yaratılanı yaratandan ötürü der kişi..
ama insandır..
nereye kadar..
kim bilir..
insanın içinde hem kendine hem de başkasına karşı besleyebileceği, en zararlı duygulardan bir tanesi.
içimizde yeşeren huzuru tek başına alt üst edecek kadar güçlü, aklı kontrol edebilecek kadar kurnaz, var olan herşeyi yok edebilecek kadar tehlikeli. o söz dinlemeyen yaramaz bir çocuk ve önüne gelene istediği gibi davranabilme özgürlüğüne sahip. bazen bir fırtına gibi eser, bazen de uslu bir kedi gibi kıvrılıp uyur. ortaya çıktığında neyi hedef alacağı hiç bir zaman belli olmaz. eser deli rüzgar gibi.
insanın kanını son damlasına kadar beynine çıkaran kin ile tepkimeye girerse öldürücü bir biyolojik silah olabilecek bir histir. en iyi nefret edebilecekler en iyi sevenlerdir zanlımca. emeklerinin boşa gittiğini görünce nefretlerini en iyi şekilde dışa vururlar ki bunu görmek istemezsiniz
illa içinde kırık bir aşk öyküsü, ihanet etmiş arkadaşlar, atılan büyük kazık ya da çalınmış eşyaların hatta ve hatta çalınmış bir ruhun olması gerekmez.
nefret duygusu öfke ve aslında en temelinde korku barındırır. bir insan en çok "kendini" başarısızlığa uğrattığı için nefret tıpkı "kendi" başarısına delice sevindiği gibi.
aşıksın çünkü elde ettin, uygun genli kişiyi buldun, belki gelecekteki devamın da ona ait, ama onu sen elde ettin ve bu senin başarın. o yüzden aşıksın ve gururlusun ama korkacak bir şey gene de var. kaybetmek.
beklenen an gelip çattığında ve o objenin, kişi ya da bir nesne olması hiç fark etmez, kaybedileceği an geldiğinde insanın en derinde acı çektiği nokra kaybettiği sujeye duyduğu acı değil kendi iç başarısızlığıdır.
arkadaşın sana ihanet etti ya da. ona o kadar güvenmiştin. ama güvenen "sendin." ve sen "yanlış" olanı yapıp güvendin. yani bu gene senin hatandır. ve kendine olan güveninin çöküşü tepki olarak nefrete dönüşecektir.
nefretin elbette önem vermekle büyük ilgisi var. tamirci mustafa amcadan tüm elektronik eşyalarınızı bok etmedikçe ne kadar nefret edebilirsiniz? aşırı sorunlu, travmatik bünyeleri saymıyorum burada. bazı bünyeler her şeyden nefret edecek sebebi bulabilir.
bu bünyelerin bir kısmı "her şeyi" çok sevdikleri için sonunda bu yola geçerler. yüzüne tüküre tükürüle, kaybede kaybede, güvene güvene her şey zamanla bombok olmuştur, eh içeride kalan o güçlü sevginin yıkıcı tezahürü olan nefret olur.
bir de hiç bir sevgi duymadan kötü bir olay yüzünden nefret etmek var ki yukarıda belirtilenlerden tamamen bağımsız. vurgulamak istediğim en basidinden aşk konusunda arada "nefret" duygusu varsa o aşk daha şiddetli, daha yıkıcı ve daha hastalıklı olur. insanların "vay be filmlerdeki gibi" dediği tutku dolu aşk kavramı ancak böyle olabilir. huzur tek taraflı bir değişkendir. ama işin içine iki taraflı duygular girdiği zaman gerek bağımlılık gerek de sevgi gerek öfke tüm duygular yukarı çıkar. ama bu tür yüksek tansiyonlu ilişkilerin sonu genelde çok melodramik hüsranlarla biter.
bu dediğim tür belirli bir yaştan sonra pek tavsiye edilmiyor. yoksa hepimiz mutlu olmak istiyoruz değil mi? ...
kötü olmadan iyinin tanımı yapılamaz, değeri anlaşılamaz. hayatta kalma içgüdüsünün insan aklıyla sarılmış haline denir. kültürlerin, savaşların, teknolojinin ve daha nice diğer insan medeniyeti ögelerinin temel aldığı duygudur.
bir sahnesinde, hamamda homoseksüel ilişki geçen bir film yüzünden televizyona fırlayan hamamlar federasyonu başkanı gibi, lafımı da anüsünden anlamayın, kimseye vurun kırın dediğim yok. aksine sevin, sevilin. ders bitti dağılın.